Wereldkampioene Dygert denkt aan overleden collega's uit Amerika na titel: 'Breekt ieders hart'

Chloé Dygert heeft een groot hart, zo werd donderdag na haar behaalde wereldtitel op het WK tijdrijden wel duidelijk. De Amerikaanse nam in de persconferentie met de internationale media alle tijd om uitgebreid haar verhaal te doen en de nodige mensen de credits te geven voor haar prestatie.

Dygert komt van ver, zoveel moge duidelijk zijn. Nadat ze in 2019 op machtige wijze de wereldtitel tijdrijden binnenhaalde in Harrogate, leek het vrouwenwielrennen een ster rijker. In 2020 sloeg het noodlot echter toe, nota bene op het WK tegen de klok: in Imola kwam de dame uit de Verenigde Staten hard ten val, waarbij ze over een vangrail sloeg en haar been volledig open lag.

De krachtige dame uit Noord-Amerika wist zichzelf terug te knokken, maar dat duurde eigenlijk zo'n beetje tot begin 2023. Er kwamen namelijk ook nog hartproblemen aan het licht bij Dygert, die na een operatie groen licht kreeg om weer te koersen. 'Het is een lange weg geweest, maar dat was niet alleen voor mij zo. Ik heb veel steun gehad van mijn ploeg Canyon/SRAM en mijn familie. Ik ben hen veel verschuldigd: aan het begin van het seizoen was het de vraag of ik nog kon fietsen', zegt de dankbare Dygert daarover.

‘In november had ik mijn hartoperatie, waarna ik een week later vier weken lang ziek was', doet ze haar verhaal. 'En toen had ik een crash op training, waarbij ik enkele blessures opliep. Tot in maart kon ik amper fietsen, dus ik ben naar Washington getrokken om één maand vol gas te trainen. Daarna ben ik naar Europa getrokken.’

Al dat werk leidde uiteindelijk dus tot de wereldtitel, al was zelfs dat een uitgemaakte zaak. Dygert kampte namelijk de afgelopen dagen met ziekte. Die liep ze naar eigen zeggen op rondom haar titel in de individuele achtervolging, in het Chris Hoy Velodrome. 'Op de wielerbaan gaan er zoveel ziektes rond, ik had de pech om wat op te pakken. Als de wedstrijd één dag eerder was geweest, dan was ik niet in staat geweest om te rijden. Ik ben dus heel dankbaar dat de wedstrijd donderdag was, en niet woensdag', herhaalde ze haar woorden van het flashinterview.

'Ik heb deze ochtend nog een test gedaan, om te kijken of ik kon starten of niet', doet Dygert uit de doeken. 'Bij het opstaan kon ik weer wat ruiken, dat was een grote opluchting toen ik wakker werd. Op de rollen voelde de benen vervolgens oké, dus toen besloten we te starten. Ik heb de afgelopen week echter niet langer dan één uur op de fiets gezeten.’

Voor Team USA is de titel van Dygert een bijzondere, daar het de eerste wereldtitel op de weg is sinds het overlijden van de junior Magnus White. Die kwam recent om het leven na een aanrijding. 'Het is altijd triest om iemand te verliezen', zei Dygert daarover. 'In 2017 verloor ik mijn goede vriendin Kelly Catlin, zij was ook onderdeel van Team USA. Dat is heel verdrietig, het zou nooit moeten gebeuren. Het breekt het hart van iedereen.’

Het maakt dat de vriendelijke dame uit de Verenigde Staten alleen maar trotser is op haar titel. 'Elke keer dat ik de regenboogtrui aandoe en het volkslied hoor, is dat weer een eer.'

Tom van der Salm (Twitter: @TomvanderSalm) | e-mail: [email protected])