Bakelants ziet aanval stranden in slotkilometer: 'Thomas had moeten doorrijden'

Jan Bakelants kwam op 36-jarige leeftijd nog eens dichtbij een mooie overwinning. De renner van Intermarché-Wanty-Gobert maakte deel uit van een ontsnapping die het peloton bijna wist te verrassen. Door een furieuze achtervolging van INEOS-Grenadiers en Jumbo-Visma werden de vier koplopers uiteindelijk ingelopen.

Bakelants eindigde in de etappe – die werd gewonnen door Wout van Aert – als negende. Hoewel de Belg het met zijn vluchtgenoten lang volhield, had hij dat aanvankelijk niet verwacht. ‘We hadden de wind tegen en met nog een goeie minuut voorsprong geloofde ik er zelf niet meer in, maar Benjamin Thomas begon bergaf vol gas te rijden. Ik bouwde wat reserve in, want er lag veel vuiligheid op de weg. Ik zat op een paar lengten, maar bergop reed ik heel makkelijk’, vertelt Bakelants na afloop aan Het Nieuwsblad.

Bakelants voelde zich sterk in de finale. ‘Ik was nog lucide in de slotkilometers en voelde dat er nog wat op zat.’ De ervaren coureur beklaagt zich na afloop over het rijden van Thomas. ‘Ik begrijp Thomas niet goed. Hij zat dertig kilometer in het wiel en op het einde nam hij toch over.’ In de slotkilometer was een actie van Thomas mogelijk de doodsteek voor de vluchters. ‘Hij passeerde, maar stopte direct, terwijl hij had moeten doorrijden.’

Vervolgens plaatste de Fransman van Cofidis nog een ultieme aanval. ‘Hij verraste me op 400 meter, maar op zich was dat niet slecht aangezien ik niet de meest explosieve ben. Ik ving hem goed op, ging erover, maar op dat moment ging het peloton over mij’, baalt Bakelants.

Een overwinning had een kroon op de carrière voor Bakelants kunnen zijn. In 2013 won hij met een Touretappe op Corsica zijn grootste overwinning. Ook droeg hij toen twee dagen de gele trui. ‘Als ik hier in mijn nadagen had gewonnen, dan spreken we van een grote carrière. Er zijn niet veel renners die kunnen zeggen dat ze een rit gewonnen hebben in de Dauphiné en dan was het mijn tweede geweest na die in 2014. Maar ik kan me niets verwijten. Ik wist dat het vandaag moest gebeuren, want morgen is het op papier makkelijker om het tot een sprint te laten komen, de twee bergritten zijn te hoog gegrepen’, aldus Bakelants.

Bakelants hoopt dat zijn goede vorm de ploegleiding van Intermarché zal overtuigen om hem mee te nemen naar de Tour de France. ‘De Tour is verre van zeker, maar ik hoop dat ik mijn kandidatuur kracht heb bijgezet. Het doet me denken aan 2014, toen ik bij Quick Step niet de eerste keus was voor de Tour, maar men na mijn zege in de Dauphiné niet meer om me heen kon. Ik denk dat ik erbij moet zijn. We zijn een Belgische ploeg en een beetje chauvinisme mag.’

Thomas is in gesprek met de koersorganisatie vooral trots op prestatie van de kopgroep. ‘We hielden de spanning erin. Zeventig kilometer voor de finish waren er niet veel mensen die op ons wedden.’ Waar Bakelants baalde van het geaarzel van Thomas in de slotkilometer, deed de Fransman dat naar eigen zeggen om te winnen. ‘Ik wilde wat sparen voor de sprint, ik weet niet of het riskant was maar uiteindelijk komen we vijf seconden tekort’, aldus Thomas, die geen spijt heeft. ‘Het was geen kansloze ontsnapping, we ontsnapten bijna aan het scenario dat iedereen verwachtte. Er is niets om spijt van te hebben.’