Koen Bouwman blijft kalm na polsbreuk: 'Je kan niet altijd een zes gooien'

Koen Bouwman kan voorlopig geen vervolg geven aan zijn fantastische prestaties in de voorbije Giro d’Italia geven. De coureur van Jumbo-Visma brak tijdens een rit met de mountainbike zijn linkerpols. ‘Je kan niet altijd een zes gooien.’

Hoewel het breken van zijn linkerpols een flinke tegenslag is voor Bouwman na een prachtige Giro, brengt het hem niet uit evenwicht. ‘Je kunt niet altijd een zes gooien’, vertelt hij aan het AD. ‘Het was niet eens een training. Het was een afsluitend tochtje met de ploeggenoten die ook in Italië hadden gereden. Een ongeluk zit soms in een klein hoekje’, beschrijft Bouwman hoe het misging.

Bouwman moet het de komende tijd rustig aan doen. ‘Over vier weken moet ik terug naar het ziekenhuis om een foto te laten maken. Tot die tijd kan ik niet veel doen. Ik hoop dat ik snel weer op de rollerbank kan en zo aan mijn conditie kan werken. Dan houd ik het verlies nog beperkt.’

Aanvankelijk zou Bouwman 12 juni in de Ronde van Zwitserland zijn seizoen vervolgen. ‘Daar had ik superveel zin in. Maar dat gaat nu vanzelfsprekend niet door. Ook het NK wielrennen in Emmen moet ik volgend weekeinde aan me voorbij laten gaan. Het is balen, maar aan de andere kant: het is maar een bot dat aan elkaar moet groeien. Het komt best wel weer goed’, is Bouwman optimistisch.

Toch is het wielerseizoen nog lang niet ten einde voor Bouwman. ‘Ik ga nieuwe doelen stellen. Ik hoop dat ik zo snel mogelijk op hoogtestage kan. Ik sta ook nog op een reservelijst voor de Ronde van Spanje dus wie weet.’ De Vuelta a España start dit seizoen in Nederland.

Bouwman stond met zijn prestaties in de Giro in de spotlights en de gebroken pols brengt hem weer met zijn voetjes op de grond. ‘Nu zit ik noodgedwongen thuis, dat is wel heel iets anders. Ik heb die weken in Italië als prachtig ervaren. Vooraf zei ik dat het geweldig zou zijn als ik na twee mislukte pogingen dit jaar wel een etappe kon pakken. En dan win je er meteen twee en pak je ook nog eens de bergtrui. Dat was geweldig om mee te maken’, kijkt Bouwman met veel trots terug.