Concurrentie bevreesd voor 'The Dutch mafia' in Gravel Unbound: 'Doen onze eigen race'

Laurens ten Dam staat zaterdag aan de start van de Gravel Unbound in de Verenigde Staten, de grootste gravelkoers van het jaar. Hij is echter allesbehalve de enige Nederlander aan de start. Ook zijn maatje Thomas Dekker en voormalig wegrenners Ivar Slik, Jasper Ockeloen en Dennis van Winden doen mee. De Nederlanders worden door de concurrentie al gekscherend The Dutch mafia genoemd.

‘Ze noemen ons nu The Dutch mafia,’ vertelt Ten Dam van Velonews. ‘Ivar en Jasper reizen samen, maar als groep noemen ze ons zo. Ik ken ze allemaal heel goed van thuis in Nederland. Ivar zit in mijn trainingsgroep en Jasper traint met Thomas dus er is een echte band tussen ons. Jasper en Thomas wonen ook nog eens bij elkaar in de buurt in Amsterdam’, aldus de voormalig wegrenner.

Toch zijn de Nederlanders niet een écht collectief. Zo trekt Ten Dam in de gravelkoersen op met Dekker. ‘Ockeloen en Slik zijn tien jaar jonger dan Thomas en ik, dus het is logisch dat zij samen reizen en Thomas en ik ons ding doen. Wij zijn de oude jongens.’ Al met al hoeft de concurrentie ook niet vrezen voor een Nederlandse ploeg. ‘We racen niet als een team. Het is ieder voor zich in gravelwedstrijden. Misschien is er wat meer sympathie voor elkaar in de groep dan wanneer we elkaar niet zouden kennen, maar we doen allemaal onze eigen race’, benadrukt Ten Dam.

Hoewel Ten Dam sinds 2016 al gravelkoersen rijdt, is het pas sinds vorig jaar dat de Nederlander volop actief is in de discipline. ‘Om eerlijk te zijn was vorig jaar mijn eerste echte jaar. Ik heb in 2016 wel wat gravel gedaan, maar toen was ik nog volledig op de weg.’ Ten Dam is onder de indruk van hoe snel Slik en Ockeloen zich hebben aangepast aan het gravelkoersen. Zo won Ockeloen dit jaar de Gravel Locos, vorig jaar gewonnen door Ten Dam. ‘Ivar en Jasper waren vorig jaar nieuw, maar ze zagen het niveau van mij en Ian Boswell (voormalig renner Team Sky, red.). En hoewel het iets anders is dan wegwielrennen, hebben ze hun huiswerk gedaan tijdens de winter. Ik moet ze daarvoor complimenten geven.’

De twee vroegen de leermeester alvast om advies. ‘In december had ik een grote BBQ en ze kwamen naar me toe en begonnen me vragen te stellen over gravel; wanneer ze naar hier moesten komen, het reizen, de wedstrijdomstandigheden en al de rest en nu redden ze zichzelf al voor een maand hier’, complimenteert Ten Dam zijn landgenoten. ‘Ze maken hier vrienden en ze zijn hier met een heel goed niveau. Ik denk dat dat goed is. Thomas en ik zijn al wat ouder en we hebben thuis veel aan ons hoofd. We hebben daarentegen de afgelopen maand écht hard getraind en hopelijk is dat genoeg voor aanstaande zaterdag’, vervolgt Ten Dam.

Of het door de sterke Nederlandse concurrentie komt, of niet; het algehele niveau van het peloton in de gravelkoersen is dit jaar stevig omhoog gegaan. ‘Vorig jaar waren er maar zes jongens in onze groep bij Gravel Locos en dit jaar waren dat er bijna vijftig’, aldus Ten Dam. ‘De breedte is er nu, zeker met de mountainbikers en de Life Time-groep die erbij komt.’ Toch ziet Ten Dam ook een nadeel in het hogere niveau. ‘Het maakt de groep aan kanshebbers misschien groter, maar het kan ook leiden tot negatief racen, want als de groep groot is, heb je renners die beurten beginnen over te slaan, dat soort dingen.’

Ten Dam werd vorig dus tweede in de Gravel Unboud, dé gravelwedstrijd van het jaar, over een afstand van 320 (!) kilometer. Kan hij dit jaar winnen? ‘Vorig jaar kwam ik met veel vertrouwen aan in de race. Ik kwam naar de Verenigde Staten in de wetenschap dat ik heel goed getraind had en ik won meteen Gravel Locos. Dit jaar doe ik ook goed mee, maar ik heb wel wat problemen gehad. ‘In september ben ik gevallen en had ik een hersenkneuzing, maar ik ben heel blij en trots op mijn comeback. Ik ben misschien niet meer op het niveau van vorig jaar toen ik supersterk was en nog maar twee jaar uit de WorldTour was, maar ik ben nog steeds superblij met mijn huidige niveau’, besluit Ten Dam.