Favorieten groene trui Vuelta a España 2022 | Debutant gedoodverfde favoriet voor groen

De strijd om de groene trui, oftewel het puntenklassement, in de Vuelta a España was in het verleden vaak in het voordeel van de klassementsrenners, daar elke etappe evenveel punten opleverde. Hoewel de kansen voor sprinters en allrounders tegenwoordig een stuk gunstiger zijn, blijven klassementsrenners en punchers door de vele lastige finishes kansrijk. In de Leiderstrui licht de favorieten voor de groene trui van dit jaar voor u uit!

Bekijk ook/binnenkort op In de Leiderstrui:
Voorbeschouwing op de Vuelta a España
Favorieten rode trui Vuelta a España
Favorieten bolletjestrui
Pooltips Vuelta a España
Favorieten witte trui
Nederlanders in de Vuelta a España

2021 Fabio Jakobsen
2020 Primoz Roglic
2019 Primoz Roglic
2018 Alejandro Valverde
2017 Chris Froome
2016 Fabio Felline
2015 Alejandro Valverde
2014 John Degenkolb
2013 Alejandro Valverde
2012 Alejandro Valverde

De ASO heeft het puntensysteem sinds 2021 ingrijpend veranderd en is sindsdien vrijwel identiek aan die van de Tour de France. Renners kunnen zowel aan de finish als bij tussensprints punten verdienen voor het puntenklassement. Wat de tussensprints betreft kunnen in de Vuelta enkel de eerste vijf renners punten verdienen. In de Tour zijn dit bijvoorbeeld de eerste tien.

Waar het maximale aantal te behalen punten bij tussensprints in elke etappe met twintig hetzelfde is, geldt dat niet voor aan de finish. Het aantal punten aan de finish hangt namelijk af van de zwaarte van de etappe. De organisatie van de Vuelta maakt onderscheid tussen vier soorten etappes: vlak, heuvel, berg en tijdrit. In vlakke ritten vallen de meeste punten te verdienen, in bergritten en tijdritten de minste. De ploegentijdrit in Utrecht zal alvast geen punten opleveren. In het geval van deze Vuelta is het interessant om te weten dat twee van de als acht vlak bestempelde ritten een aankomst bergop kennen, waar punchers of klassementsrenners een goede zaak kunnen doen ten opzichte van sprinters.

Punten vlakke etappes, waarvan twee met finish bergop (2, 3, 11, 12, 13, 16, 17, 21):
50, 30, 20, 18, 16, 14, 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3 en 2

Punten heuveletappes (4, 5, 7, 19):
30, 25, 22, 19, 17, 15, 13, 11, 9, 7, 6, 5, 4, 3 en 2

Punten bergetappes (6, 8, 9, 14, 15, 18, 20):
20, 17, 15, 13, 11, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1

Punten tijdritten (10):
20, 17, 15, 13, 11, 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1

Punten tussensprints:
20, 17, 15, 13 en 10

Voor de totstandkoming van deze lijst zijn (ex)-redacteuren van In de Leiderstrui gevraagd naar hun top tien op de vraag: "Wie maakt de meeste kans om de Vuelta a España te winnen?" Iedere top tien werd punten toegewezen, volgens het volgende rijtje: 12 punten voor de nummer één, 10 voor de nummer twee, en zo verder met 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2 en 1 punt. Bij iedere renner is het totaal aantal gekregen punten omgezet in een percentage van het maximaal te behalen aantal punten. Deze staat aangegeven bij de betreffende renners. Zo krijg je een beter beeld hoe de kansenverhoudingen volgens In de Leiderstrui liggen.

Meervoudig ritwinnaar in zowel de Tour als de Giro Sam Bennett zou normaal gesproken een prominente rol moeten kunnen spelen in het puntenklassement. Toen hij in 2020 zijn twee ritten in de Ronde van Frankrijk won, veroverde hij ook de groene trui. Prestaties uit het verleden zijn echter geen garantie voor de toekomst, zo ondervindt ook Bennett. Een knieblessure en onenigheid met zijn vorige ploeg Quick Step-Alpha Vinyl wierpen hem ver terug.

Voor dit seizoen keerde Bennett terug op zijn oude nest bij BORA-hansgrohe. Ondanks dat hij daar met Danny van Poppel de beschikking heeft over een uitstekende sprintaantrekker, heeft dat buiten Eschborn-Frankfurt nog niet tot succes geleid. De Ier heeft duidelijke moeite met het hervinden van zijn topniveau. Desondanks mag je Bennett nooit helemaal uitvlakken voor de massasprints in de Vuelta. Van Poppel staat hem namelijk bij, waarmee hij van alle aanwezige sprinters over de beste lead-out beschikt.

De 23-jarige sprinter Kaden Groves van BikeExchange-Jayco maakt in de Vuelta zijn debuut in een grote ronde. De Australiër komt sinds augustus 2019 uit in de WorldTour en heeft zich geleidelijk tot een sprinter ontwikkeld die het de beste sprinters moeilijk kan maken in de WorldTour. Dat kwam dit jaar tot uiting met een ritzege in de Ronde van Catalonië, waar hij Phil Bauhaus aftroefde. Zijn overwinning in de Ronde van Turkije sprak misschien wel meer tot de verbeelding. Hoewel die wedstrijd geen WorldTour-koers is, versloeg hij daar topsprinters als Jasper Philipsen, Sam Bennett en Caleb Ewan.

Zijn laatste koers richting de Vuelta, de Ronde van Polen, verliep wat minder. Hoewel het merendeel van de etappes in een groepssprint eindigden, kwam hij slechts tot een zevende plek als beste uitslag. Hoe de vorm van Groves is, is dus een beetje gissen. Binnen de ploeg beschikt hij echter over op papier een zeer sterke lead-out, met hardrijders als Callum Scotson, Luke Durbridge, Michael Hepburn en Kelland O’Brien. Hoeveel van die mannen beschikbaar zullen zijn voor Groves is nog even afwachten. Een deel zal namelijk klassementskopman van BikeExchange Simon Yates in de vlakke ritten uit de problemen moeten houden.

Pascal Ackermann heeft een succesvol verleden in de Vuelta a España. In 2020 won hij twee massasprints en eindigde hij als zesde in het puntenklassement. Aangezien toen nog het oude puntensysteem gold, met evenveel punten in elke etappe, zou hij dit jaar hoger kunnen eindigen. Ackermann zijn eerste jaar bij UAE Team Emirates is er één van vallen en opstaan. De Duitse spurtbom won in het voorjaar enkel de Bredene Koksijde Classic. Verder vielen er de nodige DNF’S van de renner te noteren. Daarbij geldt voor een deel een gebroken stuitbeen als geldig excuus.

De breuk in zijn stuitbeen zorgde dat het even duurde voordat Ackermann deze zomer op stoom kwam. In de Ronde van Polen vond hij zijn benen weer. Met een indrukwekkende demonstratie van explosiviteit en kracht won hij op een venijnige aankomst. Ook sprintte hij in een etappe naar de tweede plek. De benen zijn er dus weer, maar de ondersteuning kan een probleem worden. Ackermann was dit jaar vaak vrijwel op zichzelf aangewezen. In de Vuelta kan hij echter rekenen op de diensten van een goede lead-out als Juan Sebastian Molano. Ook Ivo Oliveira zou hem op papier moeten kunnen bijstaan. En wie weet, misschien doet een allrounder als Brandon McNulty ook wel een duit in het zakje.

Het puntensysteem mag dan niet meer zo uitgesproken in het voordeel zijn van de explosievere klassementsrenners, in een koers met het karakter van de Vuelta moet je ze nooit en te nimmer uitvlakken. Van hen is Sergio Higuita één van de uitgesproken voorbeelden. De Colombiaan is zeer explosief en momenteel één van de sterksten als het aankomt op steile finishes. Het hoeft voor hem niet eens heel steil te zijn. Zo lang de aankomst venijnig omhoog loopt, dien je rekening met hem te houden.

Ook in het hooggebergte kan je hem gewoon opschrijven, zo bewijst zijn eindzege in de Ronde van Catalonië en tweede plek in de Ronde van Zwitserland. Met de traditioneel ruim aanwezige zware etappes in de Vuelta, lijkt de groene trui op voorhand allesbehalve een onrealistische mogelijkheid voor de BORA-hansgrohe-renner. Gezien de vele klassementsrenners – Jai Hindley, Wilco Kelderman, Emanuel Buchmann en dus Higuita - in de selectie van BORA kan het zo uitpakken dat de Colombiaan wat beperkt wordt in zijn vrijheid. Daar mogen we echter niet vanuit gaan, daar Higuita met een ijzersterk jaar bezig is en van de vier minimaal de nummer twee – achter Girowinnaar Hindley – is.

Misschien zult u denken: hé Remco Evenepoel, waarom staat hij in een lijst voor kanshebbers voor de groene trui? Die gedachte is niet vreemd, daar de Belg normaal niet als de meest explosieve klassementsrenner bekend stond. Evenepoel heeft dit jaar echter hard aan zijn explosiviteit gewerkt. Wat niet zozeer bleek uit zijn prestaties op aankomsten voor punchers, maar wel achter de kracht van zijn aanvallen, zoals zijn winnende demarrage op de Redoute in Luik-Bastenaken-Luik.

Mogelijk delft Evenepoel het onderspit als hij moet sprinten tegen mannen als Almeida, Higuita en Roglic op lastige aankomsten, maar mogelijk zit in die verhoudingen inmiddels al minder verschil dan we momenteel denken. Bovendien kan Evenepoel ook vroeg de aanval kiezen, én als hij eenmaal los is, is het zeer moeilijk gebleken om hem nog terug te pakken. De topvorm lijkt alvast aanwezig, daar hij begin deze maand een imponerend optreden afleverde in de Clasica San Sebastián. De veelvoud aan lastige etappes biedt volop kansen voor Evenepoel om veel punten te scoren. Zij het niet in een sprintje, dan wel met een aanval. Ook de tijdrit zal de renner met rood hebben omcirkeld.

Higuita en Evenepoel, we zijn nog niet klaar met het noemen van klassementsrenners voor de groene trui. Zo is João Almeida ook een kansrijke kandidaat. De Portugees van UAE Team Emirates is sterk bergop, heeft een sterke tijdrit en is aan de meet ook zeer explosief. Zoals we eerder bij andere renners al aanstipten, kom je dan snel in aanmerking voor de groene trui, zeker in de Vuelta.

Met de vele ritten door het middengebergte en de bergen biedt de grote ronde voldoende kansen voor Almeida om veel punten te scoren. Het puntenklassement zal voor Almeida in ieder geval bijvangst zijn, daar hij het speerpunt van UAE is om voor het podium te gaan. Beide kunnen echter prima samen gaan, zoals in het verleden al meermaals gebleken is. Almeida is bezig aan prima jaar en deed in mei volop mee om het podium in de Giro d’Italia, totdat een coronabesmetting hem noopte tot een opgave. Hoewel Almeida recent erkende dat de besmetting hem een tijdje parten speelde, toonde hij met een ritzege en een tweede plek in het eindklassement van de Ronde van Burgos weer in vorm te zijn.

Het zal nog even duren voordat we de vraagtekens over de vorm van Primoz Roglic kunnen weghalen. Dus over zijn kansen op het winnen van de groene trui kunnen wel enkel op zijn prestaties uit het verleden afgaan. En die spreken – ronduit – sterk in het voordeel van de Jumbo-Visma-renner. Bij zijn voorgaande drie eindzeges won hij namelijk bij de eerste twee ook het puntenklassement. Daarbij moeten worden opgemerkt dat toen het oude systeem gold, met evenveel punten in de verschillende type etappes.

Roglic kan echter ook uitstekend meedoen in het nieuwe systeem. Vorig jaar - toen met Fabio Jakobsen - een pure sprinter de groene trui mee naar huis nam was immers Roglic de nummer twee. Wanneer de ronderenner over zijn gebruikelijk niveau beschikt, zul je hem zoals in de voorbije jaren op alle terreinen, behalve de massasprint, veel punten zien scoren. Bergritten, aankomsten op steile muren, aankomsten voor punchers en tijdritten; veelvraat Roglic laat normaal gesproken geen kans onbenut. In goede vorm schrijf je hem dus maar zeker op voor de puntentrui. Al is die goede vorm op het moment een gigantisch groot vraagteken.

Tim Merlier debuteert in de Vuelta en als de sprinter debuteert in een grote ronde gaat dat vooralsnog gepaard met minimaal een ritzege, zo bleek vorig jaar in zowel de Giro als de Tour. De twee vlakke etappes in Nederland bieden Merlier een ideale gelegenheid om vroeg een etappe te winnen om zo hoog in het puntenklassement te komen te staan. Hoewel de week na de start in Nederland vrijwel geen kansen biedt aan de sprinters, kan de Belg wel vol mikken op de tussensprints, die qua te verdienen punten niet veel onderdoen voor de punten aan de aankomst in lastigere etappes.

2022 is voor Merlier vooralsnog een wisselend jaar. Hij begon sterk met een ritzege in de Tirreno-Adriatico en de winst in twee Vlaamse eendagskoersen. Na een val in Parijs-Roubaix kreeg Merlier echter een terugslag in de vorm van een elleboogblessure. Sindsdien won hij enkel nog het Belgisch kampioenschap. Hoewel Merlier zichzelf niet als topkandidaat voor de groene trui ziet, zegt hij wel er werk van te willen maken. ‘Het hangt er natuurlijk ook van af hoeveel sprintritten ook uiteindelijk in een sprint eindigen. Als ik in het begin wat puntjes bij elkaar kan fietsen, dan wil ik er misschien wel voor gaan.’

Regenrijder Mads Pedersen in de Vuelta? Ja het is echt waar. De Deen die de hitte verfoeit debuteert in de Spaanse grote ronde. Al kan Pedersen eenmaal aangepast aan de warmte ook prima presteren, zo bleek uit zijn knappe ritzege in de voorbije Tour de France. De klassieke coureur annex sprinter is bezig aan een ijzersterk jaar met zeven overwinningen en tal van ereplaatsen. Hoewel hij qua pure snelheid wat tekortschiet op de rassprinters, kan hij ze op zijn dag wel verrassen en in ieder geval een korte uitslag rijden. In de overgangsetappes kan hij dan weer toeslaan. Of het via een ontsnapping is of een sprint van een uitgedund peloton maakt daarbij niet uit.

Pedersen ziet zelf alvast veel kansen voor zichzelf in de Vuelta. ‘Ik zie op papier acht kansen voor mij, met een ploeg die op alle terreinen goed uit de voeten kan’, is hij optimistisch. Over de ploeg Trek-Segafredo gesproken, deze is ingericht om voor ritzeges te gaan. Aan gebrek aan steun en vrijheid zal het voor de Deen niet liggen. Presteert hij constant in zijn acht aangestipte etappes, dan kan een hoge notering in het puntenklassement haast niet uitblijven.

Zo allround en toch ook zo snel als Ethan Hayter vind je ze niet zo snel. De Brit van INEOS Grenadiers kan rittenkoersen winnen, maar ook in een massasprint zou hij niet misstaan. En een tijdrit, die kan hij ook winnen. Zo’n breed scala aan wapens maakt Hayter een perfecte kandidaat om de groene trui te winnen. Niet voor niets is hij volgens In de Leiderstrui de topfavoriet voor het groen. Het blijft bij een ploeg als INEOS echter de vraag hoeveel vrijheid de renner zal krijgen om vol op het groen te mikken. Moet hij in de bergetappes tempo maken voor zijn kopmannen? Of mag hij mee in ontsnappingen om tussensprints te winnen? De koers zal het moeten uitwijzen.

Hayter sprak zich al uit over zijn ambities en mogelijke ondersteunde taken in de Vuelta. ‘Natuurlijk ligt er een taak om de klassementsrenners te helpen, maar ik denk niet dat ik op kop zal hoeven rijden. Ik ga voor etappezeges en daar kijk ik naar uit. Er liggen veel kansen om een rit te winnen voor de ploeg.' Gezien de vele parcoursen waarop Hayter kan scoren, mag het duidelijk zijn dat we over een grote favoriet voor de puntentrui spreken. Ook zijn uitgebreide reeks aan ereplaatsen dit seizoen en de eindzeges in de puntenklassementen van de Coppi e Bartali en de Ronde van Romandië ondersteunen dat.