Van Aert hopt van WK naar WK en heeft juichgebaar voor wereldtitel al klaar

Wout van Aert ging van het ene WK gelijk door naar het andere. Nadat de Belgische coureur zondag vierde werd op de wegrit van het WK wielrennen in Australië, stond hij dinsdag op het WK basketbal voor vrouwen – ook in Australië – de Belgian Cats aan te moedigen.

Van Aert trekt zijn tijd in Australië door met een weekje vakantie. Samen met zijn vrouw Sarah maakte hij van de gelegenheid gebruik om een wedstrijd van de Belgische nationale ploeg op het WK basketbal te bezoeken. De interesse voor basketbal heeft Van Aert van zijn vrouw. ‘Mijn vrouw heeft vroeger nog basketbal gespeeld. Door naar haar matchen te kijken, snap ik het spelletje een beetje. Een WK-match kunnen meepikken is dan extra mooi’, vertelt hij in gesprek met Sporza.

Tegenwoordig beoefent de vrouw van Van Aert geen basketbal meer. ‘Door mij is ze gestopt met basketballen. Er was geen tijd meer in de weekends’, aldus Van Aert, die zijn zoon Georges graag in de voetsporen van zijn moeder zou willen zien treden. ‘Ik hoop een basketballer.’ Al moet er dan in de opvoeding iets veranderen. ‘Misschien hebben we een foute start gemaakt: we nemen hem altijd mee naar de koers, maar nu we naar het basketbal gaan, hebben we voor een oppas gezorgd.’

Van Aert reed met het WK zijn laatste koers van het jaar. Wat vond hij zelf van het seizoen? ‘Ik vind het heel goed. Jammer genoeg heb ik in het voorjaar door covid een paar doelen gemist.’ Van Aert moest onder andere de Ronde van Vlaanderen overslaan. ‘Maar ik heb ook mooie koersen kunnen winnen.’ Zo zegevierde Van Aert onder meer in de Omloop Het Nieuwsblad en de E3 Prijs. In de Tour de France volgde later het grootste succes. ‘De zomer was natuurlijk heel speciaal met de Tour de France.’ Van Aert won zelf drie etappes en de groene trui. Daarnaast speelde hij een grote rol in de eindzege van zijn ploegmaat Jonas Vingegaard.

Ook in het najaar kwam Van Aert sterk voor de dag. Zo was hij in de Bretagne Classic de sterkste. ‘In het najaar was mijn niveau goed, maar mijn hoofddoel - het WK - is net niet gelukt. Ik denk dat ik me niets kan verwijten en dat ik heel tevreden mag terugblikken.’ Volgend jaar in Glasgow moet het dan maar gebeuren voor Van Aert. Over een juichgebaar hoeft hij alvast niet meer na te denken. ‘Maar dat houd ik nog even voor mezelf. Hopelijk is dat iets voor volgend jaar.’ Van Aert zal gedurende de winter ook weer verschillende crossen rijden. Waar en wanneer is voorlopig nog niet duidelijk.