Interview | Gravelspecialist Piotr Havik: ‘Van der Poel had van mij ook een jaartje later mee mogen doen’

Gravelen is hip en dat heeft ertoe geleid dat dit weekend in Veneto het eerste WK gravel ontspringt. Redenen genoeg voor In de Leiderstrui om met één van de Nederlandse gravelspecialisten in conclaaf te gaan, Piotr Havik. 'Deelname Mathieu van der Poel tilt het niveau gelijk omhoog.'

Havik, die dit jaar de Italiaanse Gravel World Series-wedstrijd La Monsterrato won, heeft ontzettend veel zin in het evenement. ‘We hebben er ontzettend hard voor gewerkt dit jaar, dit was het hoofddoel. Dat het uiteindelijk zo gaat leven, ook bij de professionals, is wel mooi. Dat geeft nog meer waarde aan dit WK.’

De uit Gouda afkomstige renner merkt dat het WK leeft. ‘Het is wel echt ineens een hype die nu opkomt. Op basis van de wedstrijden die ik heb gereden, de Gravel World Series, kan ik gewoon met veel vertrouwen daar naartoe. De vorm is goed, alleen het is niet dat ik me dit jaar heb kunnen meten met de professionals.’

‘In dat opzicht weet je net wat minder goed waar je staat in vergelijking met die mannen’, doelt hij op onder meer Van der Poel. ‘Ik moet erop vertrouwen dat de vorm prima is en dat ik de rust kan vinden dat ik als ‘amateur’ niet de koers hoeft te dragen.’

Is het dat niet dubbelop, dat renners als Van der Poel ‘plots’ mee komen doen? ‘Aan de ene kant is het hartstikke mooi voor de sport. Het tilt het gelijk omhoog naar een hoger niveau. Had het ook een jaartje later mogen zijn? Dat had ook gemogen van mij’, beantwoordt Havik zijn eigen vraag. ‘Het had van mij part ook onder gravelspecialisten uitgevochten mogen worden. Dat ze zich als het ware net zoals Niki Terpstra (die de wedstrijd in het Franse Millau won, red.) moesten selecteren. Dat had misschien wel de drempel wat hoger gemaakt, nu hebben ze een vrij makkelijke instap.'

Havik is zeker niet de enige Nederlander aan de start. Ook specialisten Jasper Ockeloen, Ivar Slik en natuurlijk Van der Poel doen mee namens oranje. ‘Omdat het een officieel WK is, zijn we verplicht om in AGU, de nationale selectie-outfit te rijden tussen de professionals. Dat is ook wel iets moois en iets waard, want aan zijn shirt kleeft ook historische waarde vanuit Nederlandse sporthelden. Het is wel een soort statussymbool, op die manier wordt het ook iets serieuzer genomen.’

‘Er zit helaas geen bondscoach op en er is ook geen hotel geregeld of wat dan ook’, zegt Havik over de nationale intenties richting het WK. ‘Het is wel ieder voor zich daarnaartoe, de gravelsport is vooralsnog vrij individueel.’ Opent het feit dat er veel goede Nederlanders zijn wel kansen voor bondjes? ‘Ik heb er zelf nog niet over na zitten denken. Het is vaak een koerssituatie die zich bepaalt. Er kunnen zoveel dingen gebeuren: je kunt met drie renners wat afspreken, maar dan rijden er twee lek en valt je plan in duigen.’

‘Dat is natuurlijk ook een veel groter risico in de gravelsport: dat je lek rijdt en er snel genoeg voor moet zorgen dat je wiel of band hersteld hebt’, stipt Havik aan. De specialist gaat naar eigen zeggen voor een ‘combinatie van resultaat en plezier’ naar Veneto. ‘Ik ga er niet heen met druk, want ik heb al een heel mooi jaar gehad en deelnemen aan het WK is een kers op de taart. Daarin wil ik vol overgave meedoen en rijden om de winst. Als alles op zijn plek valt, ga ik niet zomaar een WK-titel weggeven.’

De hardrijder besloot afgelopen winter om zich op het gravelen te focussen, maar werkt daarnaast ook nog parttime. Als het aan hem ligt, komt daar op korte termijn weer verandering in. ‘Dat is een beetje de insteek geweest van dit jaar: ik zag het echt weer als een investeringsjaar, een wereld om te ontdekken.’

‘Als je dat mij nu vraagt, wil ik het echt nog wel professioneler gaan beoefenen’, zegt hij desgevraagd. ‘Daar haal ik heel veel voldoening uit, en een goede uitslag op het WK kan daar absoluut bij helpen. Vooral om die financiële puzzel op orde te krijgen. Zo’n WK kan alles in een stroomversnelling brengen.’

De overstap van de weg naar het gravel heeft Havik geen windereieren bezorgd. ‘Persoonlijk was ik klaar met het continentale niveau, om het zo maar te zeggen. De uitdaging qua wedstrijden was ook een beetje weg. Het liefst was ik na mijn stap naar het procontinentale niveau bij Riwal (in 2020, red.) alleen maar door blijven groeien en nog tien jaar prof geweest, maar door een samenloop van omstandigheden konden heel veel talentvolle renners als ik geen plek meer vinden destijds.’

‘Sowieso was ik op de weg al fan van wedstrijden met gravel en noem maar op’, beschrijft hij zijn uiteindelijke keuze. ‘Dat was hetgeen waar ik het voor deed en de meeste kick uithaalde, en dat heb ik nu wel weer gevonden in het gravel. Het is iedere keer weer een strijd met technische aspecten, daar houd ik wel van. Dat maakt het een heel mooie sport.’

Organisator Erwin Vervecken gaf al aan dat hij van het (WK) gravel iets ‘heel groots’ wil maken, een renner als Havik wil daarin mee gaan. ‘Ik denk zeker ook dat het heel groot gaat worden. Ook omdat het niet alleen voor wegrenners een interessante uitstap is, maar ook voor professionele mountainbikers zich erop specialiseren. En vooral: het allermooiste is, zoals het nu is ingericht, dat iedereen deel mag nemen en er geen aparte profcategorie is.’

‘Dat maakt het een veel inclusievere sport, met vrouwen die mee kunnen starten. Dat vind ik een charme, want het kan zowel als top- als breedtesport heel interessant worden. Je één op één kunnen vergelijken met de profs, dat kan nergens anders’, geeft Havik aan.

Na het WK op 9 oktober staat overigens ook nog het NK gravel op het programma, op 22 oktober in Epe. Havik zal daar niet te zien zijn, geeft hij aan tegenover In de Leiderstrui. ‘In mijn hoofd doet het een beetje pijn, maar mijn lichaam zegt: Piotr, het was nu genoeg. Er komt natuurlijk veel meer bij kijken dan alleen maar trainen en rusten, je moet al je voorbereiding zelf doen en er zit nog het stukje werk naast. Het is een grote optelsom en ergens moet je een grens stellen, die ik nu voor mijzelf leg bij het WK. Het NK zal ik dus waarschijnlijk niet doen.’

Tot slot: opvallen deed Havik dit jaar niet alleen met heel hard fietsen, maar ook met zeer vette outfits. Zo reed hij onder meer wedstrijden in het voetbaltenue van het Nederlands elftal in 1988 en dat van de Rode Duivels op het WK van 2018. ‘We waren aan het brainstormen wat leuk zou zijn voor het tweede luik van het seizoen, met de vrijheid die we hebben in de gravelsport. Je zit niet vast aan een team of een shirt. Ik dacht: laat ik een leuk plan uitwerken met mijn kledingpartner, met een knipoog naar het land en een andere sport toe. Het is een beetje een marketingstunt, maar dat is gelukkig ook een stukje onderdeel van mijn werk’, spreekt de regelrechte marketeer in hem.

Tom van der Salm (Twitter: @TomvanderSalm) | e-mail: [email protected])