IDL Retro | Hoe Gesink een hele wielernatie weer hoop op betere tijden gaf

Toegegeven, De Condor had al voorzichtig zijn vleugels uitgeslagen in de jaren kort voor 2010. In een decennium waarin Nederland als wielernatie ongekend werd gelost. We stonden geparkeerd. Mét lekke band. Waar Michael Boogerd en Erik Dekker de eer een tijdje hoog hielden was het gat dat het duo achterliet heel groot. Er waren drie mogelijke opvolgers. Lars Boom, Thomas Dekker en Robert Gesink. Door omstandigheden die ik hier niet nog meer aandacht wil geven, bleef Gesink over als Nederlands hoop in bange dagen voor de Tour de France. Het grote evenement waar Nederland iedere wielrenner op afrekent.

Toch, in 2010 kwam het voorproefje van wat we nu normaal achten. Een Nederlander die meedoet met de besten in de Franse bergen ergens in juli. Hartje zomer. Eigenlijk was een stille Rus de kopman van de voorganger van Jumbo-Visma. Denis Menchov was de man die de Tour moest winnen voor Rabobank. Akkoord, met een Vuelta en Giro op zak, was daar wat voor te zeggen. Het droeg alleen niet heel veel bij aan het Nederlandse wielrennen. Gesink deed dat wel.

Het voorproefje kwam in de Alpen. De eerste échte bergrit van die editie van de Tour. Locatie: Morzine-Avoriaz. Datum: 11 juli 2010. Nee, Gesink won niet. Hij pakte ook geen gele trui. Zelfs geen bergtrui. Het ging om een demarrage. Een demarrage in de slotfase. De ultieme finale. Net na een aanvallende poging van Jurgen van den Broeck rijden de Belg, Alberto Contador en Andy Schleck op kop van de groep der favorieten. Het is dat moment dat er een Nederlander besluit achter de rug van alle toppers naar de andere kant van de weg te sturen.

Het was geen teken van zwakte, geen teken van lossen. Het was een versnelling. Een aanval. Een demarrage. Heel even reageert er niemand. Er is iets meer te gaan dan een kilometer. Heel even, enkele seconden, heeft een heel land de hoop dat er een Nederlander een zware bergrit kan gaan winnen. Het moment is in een zucht voorbij. Net als wat later diezelfde dag Andres Iniesta deed in de finale van het wereldkampioenschap voetbal, maakt een Spanjaard een einde aan onze hoop. Samuel Sanchez reageert op de Condor die probeerde weg te vliegen. Gesink wint niet, maar wordt wel derde. ‘In het spoor van Boogerd’, kopte het NRC al. Wat een simpele demarrage wel niet kan doen.

Deze bewuste demarrage staat symbool voor de renaissance. Gesink luidde de wedergeboorte van het Nederlandse wielrennen in. Het gebeurde niet direct na deze Tour. We moesten zelfs nog enkele jaren wachten. Het was ook niet Gesink die daadwerkelijk de laatste zet naar de top gaf. Maar hij liet ons er wel even van proeven. Soms doet hoop leven. En Gesink liet ons opnieuw hopen. Bedankt. (Foto: Sirotti)

Door: Wesley van Bavel