IDL Retro I Raymond Poulidor, de mooiste en populairste verliezer aller tijden IDL-producties

IDL Retro I Raymond Poulidor, de mooiste en populairste verliezer aller tijden

Door Tom van der Salm 15 november 2019 | 17:30


Raymond Poulidor stond acht keer op het podium in Parijs, maar had het Maillot Jaune nooit om zijn schouders. Toch stond hij aan de zijde van vijfvoudig winnaars Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Indurain toen in 2018 de honderdste jaargang mét gele trui van de Tour de France werd gepresenteerd. Het tekent de status van het schoolvoorbeeld van een Franse chouchou, als de nationale knuffelbeer. IDL Retro brengt een ode aan Poupou, die afgelopen woensdag zijn laatste adem uitblies

In Nederland staat Joop Zoetemelk (zes keer tweede, een keer winst) bekend als de Eeuwige Tweede, maar deze bijnaam werd in Frankrijk toebedeeld aan Raymond Poupou Poulidor (driemaal tweede, vijf keer derde). Voor beide mannen valt er wat van te zeggen, maar doe je ze er tegelijkertijd mee tekort als je naar de rest van de erelijsten kijkt. Poulidor zelf maalde er echter niet om. 'Als ik een Tour had gewonnen, zou niemand me herinneren.' Nou, van die uitspraak zijn wij niet zeker hoor. Want herinnerd zal je worden, als held van het Franse volk en icoon in de wielersport.

Lees verder onder de foto.

'Het eerste woord dat mijn dochter zei was niet papa, maar Poupou'

Het verlies van Poulidor komt hard aan in de wielerwereld. In het bijzonder bij zijn familie, zo blijkt uit de reacties van kleinzonen Mathieu en David van der Poel. 'Opa was altijd zo trots', laat Mathieu weten. David voegt daar aan toe: 'Hij was mijn held en grootste supporter.' Zelfs bij zijn grootste rivalen was Poulidor geliefd. 'Hij was zo ongelofelijk populair! Als hij voorbij kwam, was het alleen maar: Poupou! Poupou! Poupou!', zegt Joop Zoetemelk bij de NOS.

De mooiste anekdote komt van Jacques Anquetil: 'Het eerste woord dat mijn dochter kon zeggen was niet papa, maar Poupou.' Sowieso was de band tussen de Franse concurrenten goed, weet Jan Janssen. 'Dat waren twee vrienden.' Poulidor bezocht Anquetil in 1987 bij zijn sterfbed, waarop Anquetil zijn rivaal met een knipoog zei: 'Het slechte nieuws is dat ik sterf, maar het goede nieuws is dat jij opnieuw de tweede bent. Je sterft later dan ik.'

Een doodsteek geven was niks voor Poulidor

Poulidor werd op 15 april 1936 als boerenzoon geboren in Masbaraud-Merignat, een gehucht met een schamele 300 inwoners. Zijn met fietsen verdiende geld werd in eerste instantie in het boerenbedrijf gestopt, iets waar ook zijn concurrenten vanaf wisten. 'Als hij weer eens won, sneerden zijn rivalen dat hij weer een koe kon kopen', schrijft de Volkskrant.  Pas op 24-jarige leeftijd werd Poulidor prof. Zijn échte doorbraak in Frankrijk voltrok zich niet ver van zijn geboorteplaats, op de flanken van de Puy-de-Dome; twee uur van Masbaraud-Merignat. 

In 1962 was Poupou al tweede geworden in de Tour, maar tijdens de editie van 1964 veroverde hij de harten van de chauvinistische Fransen. Nadat hij dat voorjaar al de Vuelta won, gold hij in juli als dé uitdager van Jacques Anquetil, die opging voor zijn vijfde Tour-overwinning. In de twintigste etappe, die naar Puy-de-Dome, reed Anquetil in het geel, maar Poulidor zat nog binnen de minuut. Op de steile slotklim reden de twee kemphanen zij aan zij omhoog. Poulidor relatief makkelijk, Anquetil al enigszins harkend. Een half miljoen mensen waren op de berg aanwezig om dit schouwspel van dichtbij te bekijken. 

Vlak onder de top, op 800 meter van de finish, versnelde Poulidor dan eindelijk en zijn concurrent brak volledig. In die schamele 800 meter verloor Anquetil 42 (!) seconden, waardoor hij met 14 seconden zijn gele trui behield. 'Maar als Raymond de gele trui had gepakt, was ik naar huis gegaan.' Uiteindelijk besliste Anquetil in de slottijdrit de Tour in zijn voordeel, met een voorsprong van 55 seconden. Misschien was Poulidor ook wel te lief voor zijn rivaal en vriend, een doodsteek geven was niks voor de warmhartige Poupou de chouchou. 'Ik ben er al trots op dat ik zulke goede renners als Anquetil en Merckx heb kunnen dwarsbomen.'

De jaren daarna bleef Poulidor het proberen, maar er was altijd wel iemand beter of hij kende pech. Een gele trui zou hij nooit dragen, maar zijn erelijst is er wel een om direct voor te tekenen. Zeven Tour-ritzeges en acht keer op het podium in Parijs, maar ook tweemaal eindlaureaat in Parijs-Nice en de Dauphiné, naast een overwinning in de Vuelta. Milaan-San Remo en de Waalse Pijl pronken ook op zijn lijst met overwinningen. 

Lees verder onder de foto.

Opa Poulidor trots op David en Mathieu

In 1977, op 41-jarige leeftijd, reed Poulidor zijn laatste kilometers als prof. Een liefhebber pur sang was hij, en dat bleek wel na zijn loopbaan. Tot aan zijn dood was hij een graag geziene gast in de Tour, omwille van zijn jarenlang opgebouwde populariteit. 'Hij hoefde er alleen maar handen te schudden. De mensen stonden al in de rij als hij binnen kwam wandelen', schrijft Trouw. 

Daarnaast vervulde zijn gelaat zich met een ondoordringbare trots als zijn fietsende kleinzonen Mathieu en David van der Poel ter sprake kwamen, jongens die Poupou's meegegeven genen omzetten in klinkende wielerprestaties . Zo bekend als Poulidor is vanwege zijn tweede plaatsen, zo bekend is Mathieu om zijn overwinningen. 'Mijn fenomeen', noemde opa Poulidor zijn kleinzoon liefkozend. 'Een toekomstig Tourwinnaar.' De prachtige glimlach vervuld met fierheid, bekrachtigde deze bewering alleen maar. (foto's: Sirotti)

Rust zacht Poupou, dat je mag voortleven in het hoofd en de benen van je kleinzonen! 

Tom van der Salm ( Twitter: @TomvanderSalm )


Tags:

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst, wees de eerste!

Reageren

Om een reactie te kunnen schrijven dien je ingelogd te zijn. Login/Registreer je hier direct!

Meer nieuws