Marco Pantani was in 1998 de laatste renner die erin slaagde de Giro d'Italia en de Tour de France achter elkaar te winnen. Het Olifantje deed dat wel in een andere tijd. In 1998 hoefden renners niet op hoogtestages om aan rode bloedcellen te komen, maar was een bezoek aan de apotheek voldoende om te kunnen concurreren met de andere klassementsrenners. Tom Dumoulin en Chris Froome gaan proberen na een goede Giro d'Italia ook nog een goed eindklassement te rijden in de Tour de France. Is dit in het 'moderne wielrennen' nog mogelijk? In de Leiderstrui zette wat pogingen van andere renners uit het recente verleden op een rijtje. Alberto Contador (2011 en 2015): Winnaar Giro d'Italia, vijfde in de Tour de France
Hoewel de uitslagen van Contador uit 2011 geschrapt zijn, kunnen we ze wel als voorbeeld gebruiken. El Pistolero was aan het begin van 2011 nog niet zeker van startrecht in de Tour later dat jaar, dus besloot de Spanjaard zijn seizoen eerst af te stemmen op de Giro. Contador won deze uiteindelijk met overmacht, vóór Michele Scarponi. Met een maand rust in de benen hoopte hij in juli naar zijn toen nog derde Tourzege te fietsen.
De Spanjaard lag echter al in de eerste etappe op de grond en verloor toen al 1.20 op de gebroeders Schleck en Cadel Evans. Contador leek na beperkt tijdverlies in de Pyreneeën in de Tour te groeien, maar op het moment dat El Pistolero op de flanken van de Galibier moest lossen uit het wiel van geletruidrager Thomas Voeckler wisten we het zeker: er kon een groot kruis door de topfavoriet.
Eigenwijs als hij is, begon Contador in 2015 met hetezelfde doel: Marco Pantani opvolgen. Na een matige proloog in Utrecht was hij wel attent in de beruchte waaierrit naar Neeltje Jans. Die rit gaf valse hoop, want de man van Tinkoff verloor de dag erna op de Mur van Huy al enkele seconden op de andere favorieten.
Nadat Contador op bijna drie minuten werd gereden door
Chris Froome op La Pierre Saint-Martin wisten we een ding zeker: de dubbel is te zwaar voor hem. Uiteindelijk zou hij die Tour als vijfde eindigen in die Tour, op een kleine tien minuten van winnaar Froome. In 2016 en 2017 probeerde Contador de dubbel niet meer.
Ryder Hesjedal (2012): Winnaar Giro d'Italia, uitgevallen in de Tour de France
Ryder Hesjedal, ooit winnaar van een grote ronde? Dit zult u nu ongetwijfeld denken, maar het is echt gebeurd en nog geeneens zo lang geleden. De Canadees pakte het eindklassement van de Giro door in de afsluitende tijdrit Joaqium Rodríguez uit het roze te rijden.
In de Tour stond Hesjedal aan de start bij de proloog in Luik. Na een goede tijdrit lag de Canadees al op zijn plaat voordat de eerste bergen opdoemden. Hij moest uiteindelijk opgeven na een massale valpartij in de zesde etappe.
Nairo Quintana (2017): Tweede in de Giro d'Italia, twaalfde in de Tour de France
Gras is groen, de aarde is rond en Quintana zou de Giro van 2017 gaan winnen. Het waren dingen die bij de start van de Giro in 2017 op Sardinië vast leken te staan. De Colombiaanse klimmer stemde zijn hele seizoen af op de dubbel. Het werd uiteindelijk een groot fiasco.
De Giro begon voortvarend en Quintana pakte het roze op Blockhaus. Hij verloor de trui de dag erna in de tijdrit, maar na de voorlaatste etappe stond de kopman van Movistar weer in de Maglia Rosa met 53 seconden voorsprong op
Tom Dumoulin. De marge van een kleine minuut bleek voor Quintana niet groot genoeg om het roze te behouden en zo mislukte het eerste doel al.
In Düsseldorf stond Quintana aan de start van de Tour. Na een redelijke proloog verloor hij al flink wat tijd in de Vogezen en in de Jura, maar na zijn tijdsverlies in de rit naar Peyragudes konden we ook een streep zetten door de naam van de kleine klimmer. Hij reed de Tour wel uit, maar dit resulteerde slechts in een twaalfde plaats.
Kan het toch?
Het zijn feiten die Dumoulin en Froome weinig hoop bieden op een goed eindklassement. Toch is er hoop. Door het WK voetbal start de Tour dit jaar een week later dan gebruikelijk. Daar komt nog eens bij dat de eerste Tourweek voornamelijk bestaat uit vlakke ritten. De ploegentijdrit, Mur de Bretagne en de kasseienrit zijn de enige ritten waarin er grote verschillen kunnen ontstaan, als we de mogelijke kans op waaiers buiten beschouwing laten. Laten die genoemde etappes nu juist ritten zijn die Froome en Dumoulin goed liggen. Er kwam deze eeuw nog nooit iemand in de buurt van de dubbel, maar wie weet is dit jaar er wel het meest geschikt voor. (foto: Team Sunweb)