Iserbyt snapt gebrek aan interesse zonder Wout en Mathieu: 'Zou als buitenstaander ook zo denken'

Zonder Mathieu van der Poel en Wout van Aert is de cross een prima speeltuin voor Eli Iserbyt. De Belg is net zoals de voorbije jaren het seizoen voorspoedig begonnen met drie overwinningen, waarvan twee Wereldbekers. Desondanks ziet Iserbyt ook dat de cross zonder Wout en Mathieu net wat minder interesse trekt, zo vertelt hij aan Het Nieuwsblad.

Een sport staat of valt met haar boegbeelden en voorlopig moet de cross het doen zonder Van der Poel en Van Aert. Beiden zullen aan het einde van het jaar normaal gesproken wel hun rentree maken. Zonder die twee is de interesse in het veldrijden in ieder gevel wat minder, iets wat Iserbyt erkent. ‘Ik vind het niet eens abnormaal dat mensen zo denken. Als buitenstaander zou ik er misschien ook zo naar kijken’, aldus Iserbyt, die een vergelijking maakt met zijn beginjaren als prof. ‘Toen was Sven Nys net gestopt en hoorde je ook vaak dat het nooit meer hetzelfde zou zijn. Nu zijn die onheilsberichten er opnieuw omdat Wout en Mathieu wat langer wegblijven.’

Toch heeft Iserbyt het idee dat de sport in een goede situatie verkeert. ‘Maar volgens mij maken we nog altijd een opwaartse beweging. De kijkcijfers blijven goed en zolang dat zo is, zal de sport altijd een grote commerciële waarde hebben. Ik vind dat journalisten ook meer hun best doen om nieuwe verhalen te brengen, om opkomende renners meteen onder de aandacht te brengen. Allemaal positief.’

Over de huidige opzet van de Wereldbeker – veertien manches – is Iserbyt tevreden, maar het prijzengeld mag volgens hem een stuk hoger. ‘Mijn grootste bezwaar blijft het huidige prijzengeld. De Wereldbeker wil het grote superklassement zijn en dan moet je dat ook financieel waarmaken. Daar moet dus iets bij. Niet een klein beetje, maar heel veel. (het prijzengeld nu: 5.000 euro per cross, 30.000 euro voor het eindklassement, geen startgeld, red.) Ik heb het er in de Verenigde Staten net nog over gehad, met een aantal renners van de zogenaamde tweede rij. De prijzenpot voor het eindklassement is dezelfde gebleven sinds 2000 of zo, terwijl we van zes naar veertien manches zijn gegaan.’

Waar toppers in het veld zoals Van der Poel, Van Aert, Tom Pidcock en in mindere mate Quinten Hermans ook succesvol zijn op de weg, heeft Iserbyt de stap nooit echt gemaakt, en dat zal hij ook niet meer doen. Iserbyt is tevreden als enkel veldrijder. ‘Ik vind dat een compliment. Vroeger stond iedereen toch net te springen om crosser te worden? Ik ben er zeker van dat die tijd ook gaat terugkomen.’

Bovendien denkt Iserbyt dat een omscholing naar wegrenner voor hem lastiger zou zijn dan voor Van der Poel en Van Aert. ‘Misschien ben ik iemand voor het gebergte, maar dat is iets waar ik nooit op train. Om me daar op toe te leggen, zou ik me volledig moeten omscholen en ik denk dat het daar eerlijk gezegd al te laat voor is. Renners als Mathieu en Wout kunnen zich toeleggen op het Vlaamse werk, wat veel beter aansluit bij het veldrijden. Idem voor Quinten Hermans in de Waalse klassiekers. Maar ik weeg 56 kilo. Ik haal niet de absolute wattages die je in die eendagswedstrijden nodig hebt.’

Iserbyt won dit seizoen al drie crossen en finishte twee keer als tweede. De Wereldbeker is dit jaar weer een groot doel voor de Belg en na overwinningen in de eerste twee manches in Amerika staat hij fier aan de leiding in het betreffende klassement. Zondag volgt in het Tsjechische Tabor de derde manche van het regelmatigheidsklassement.