Lars van der Haar reed laatste WK-ronde met traantje in ogen, maar genieten? Dat lukte niet echt

De WK-loopbaan van Lars van der Haar zit erop. De 34-jarige Nederlander, wiens vrouw deze 1 februari uitgerekend was voor de geboorte van het tweede kind, eindigde in Hulst op plek negentien. Niet het resultaat waar hij op gehoopt had, gaf hij na afloop eerlijk als altijd toe in gesprek met In de Leiderstrui.

Of Van der Haar had kunnen genieten van zijn laatste WK? 'Nee, maar dat had ik misschien wel moeten doen', klinkt het schuldbewust na afloop. 'Dat is echter heel moeilijk als je niet de uitslag kan rijden die je voor ogen had, ook al is het je laatste WK.'

'In de laatste ronde heb ik er wel proberen van te genieten en moest ik ook een klein traantje laten. Maar dan zie je 19 staan op het bord, en dan heb je toch een klotegevoel. Want je blijft topsporter, en die willen nu eenmaal voor uitslagen gaan.'

Vader Van der Haar deed vorige week bij ons uit de doeken hoe het vluchtplan eruit zag voor het geval dat vrouw Lucy moest bevallen deze zondag, maar hoe was dat de afgelopen dagen voor de atleet? 'De focus houden was niet zo moeilijk. Ik mocht van de bondscoach thuis blijven, dus dat was al heel fijn. Ik ben deze ochtend pas gekomen, dus dat viel wel mee.'

Goed, de wedstrijd dan. We zagen Van der Haar aan het begin op plek vier rijden. ''Dat was aan het begin van de wedstrijd, maar ik voelde daar al dat ik op mijn limiet aan het rijden was. Ik had gehoopt in die groep te kunnen blijven die voor plek vier reed, maar dat lukte niet.'

'Tot aan de laatste twee rondes ging het goed, want toen stootte ik mijn knie en was het klaar. Dat gebeurde bij de molen, op een heel stom moment. Ik was samen met Mees Hendrikx volle bak aan het pushen om in die tweede groep te komen en bij het afstappen stootte ik ergens tegenaan, maar zoveel pijn in mijn knie heb ik nog nooit gehad', zucht Van der Haar.

Wat er precies loos is, weet hij nog niet. 'Als je een keer je knie stoot... ik hoop dat het niets is, maar nu duurde het heel lang. Ik kon een halve ronde lang eigenlijk helemaal niks. Het was stapvoets rijden, met één been. En op de momenten dat ik moest lopen, was het eerder wandelen. Pas na de VIP-tent verbeterde het langzaam, maar toen was het nog één ronde.'

En zo eindigde de WK-loopbaan van Van der Haar, die in 2008 bij de junioren in Treviso begon. 'Het WK was alles voor me. Vanaf die wereldtitels bij de beloften is het gaan lopen en de podiums bij de elite waren ook heel bijzonder. Het maakt of kraakt je loopbaan, als crosser.'

Die loopbaan duurt nu nog even voort. 'Normaal ga ik wel nog alle wedstrijden rijden dit seizoen, maar mocht die kleine komen of de knie toch wat zijn, zien we het dan wel weer.'