Mathieu van der Poel is de beste veldrijder aller tijden: de achtste (!) wereldtitel is binnen

Na Delano Heeren en Leonie Bentveld die op de slotdag van het WK veldrijden in Hulst al namens Nederland de regenboogtrui mochten aantrekken, was het tijd voor het hoofdonderdeel van de dag: de strijd tussen de elite-mannen. Er stonden 40.000 toeschouwers langs het parcours en de ogen waren vooral gericht op topfavoriet Mathieu van der Poel die zijn achtste wereldtitel moest halen. Van der Poel stelde niet teleur en is nu officieel de beste veldrijder aller tijden.

Niet Mathieu van der Poel kwam als eerste door de eerste bocht, maar zijn land- en ploeggenoot van Alpecin-Premier Tech Tibor del Grosso. In zijn wiel Van der Poel, Thibau Nys en Lars van der Haar. Die laatste reed zijn veertiende en laatste WK en moest tijdens de rit zijn ogen openhouden: wanneer hij een rode handdoek zou zien slingeren, dan wist hij dat zijn hoogzwangere vrouw ging bevallen en moest hij zo snel mogelijk van het parcours af om bij de bevalling te zijn.

Al na een paar minuten hadden Van der Poel, Del Grosso en Nys een gat met de rest van het veld. Bij de eerste steile beklimming trokken de Nederlanders zich relatief soepel omhoog, terwijl de Belg met zoveel hangen en wurgen omhoog kwam dat er een gat was geslagen. Nys wist het gat voor het eind van de eerste ronde weer te dichten en dook in het wiel bij Van der Poel.

Maar al vroeg in de tweede ronde moest Del Grosso een klein gaatje laten op Nys & Van der Poel. Hoewel de Belg nog eventjes meekon in het wiel van de - tot dan toe - zevenvoudig wereldkampioen, werd al vrij snel duidelijk dat er opnieuw geen maat stond op Van der Poel. In de jacht op zijn record liet Van der Poel ook Nys achter zich en had hij al vroeg een gat van meer dan tien seconden op de jonge renners die elkaars wiel kozen.

Een ronde later reed Van der Poel al een halve minuut voor op zijn achtervolgers. En terwijl hij - soms letterlijk - over het parcours vloog, was het achter hem stuivertje wiselen tussen Del Grosso en Nys. Ook dit duo reed rond met een comfortabele voorsprong op de groep renners die voor plek vier kon strijden.

Van der Poel bleef zijn voorsprong verder uitbreiden op Del Grosso en Nys die elkaar ronde na ronde geen centimeter ruimte gaven. In de zesde ronde leek Del Grosso zijn meerdere te moeten erkennen in Nys. De renner van Alpecin-Premier Tech was meermaals zijn rug aan het rechten en probeerde zich uit te strekken. Nys reed een seconde of vijf bij de Nederlander weg, maar maakte toen het begon te regenen wat slippertjes. Waardoor de twee nek aan nek de laatste ronde in gingen.

Achter hen een groep met o.a. Toon Aerts, Felipe Lloret Orts en Joris Nieuwenhuis die steeds dichter bij het duo in de buurt kwam en het podium nog op de schop kon gooien. Bij de laatste steile heuvel, had Nys opnieuw moeite om op zijn fiets te blijven en moest zelfs even uit zijn pedalen. Del Grosso twijfelde niet, dook de afdaling in en had al snel een gat.

Niemand kon Mathieu van der Poel tegenhouden in zijn zegetocht. Na het behalen van de regenboogtrui in de cyclocross van 2015, 2019, 2020, 2021, 2023, 2024 én 2025, pakt hij ook in Hulst de wereldtitel. Na Marianne Vos bij de vrouwen is Mathieu van der Poel officieel de beste mannelijke veldrijder aller tijden.

Tibor Del Grosso komt vijfendertig seconden later over de streep, gevolgd door Thibau Nys. Joris Nieuwenhuis wordt vierde en valt daarmee buiten het podium. Maar na acht wereldtitels gaat het natuurlijk maar over één man: Mathieu van der Poel. Zijn dertiende zege van het veldrit-seizoen is een feit, een honderd procent score na dertien wedstrijden.