Thibau Nys verlaat Diegem met de nodige pijn na val in slotfase: 'Die klap was best hard'

Wat een geweldig gevecht hebben we dinsdag gezien tijdens de avondcross van Diegem. Tibor Del Grosso, Joran Wyseure en Thibau Nys maakten er een spektakel van, maar het was de Nederlander die er met de zege aan de haal ging, met dank aan een kostbare valpartij van de Belgisch kampioen in de slotronde. Daar lijkt hij nog wel een beetje last van te hebben.

Het ging over en weer tussen de kemphanen. Nys en Del Grosso bestookten elkaar op fantastische wijze in Diegem, maar het was de Beg van Baloise Glowi Lions die hem met een sluwe inhaalmanoeuvre op achterstand leek te rijden. In de zandpassage ging het echter fout voor de gretige Nys: hij ging onderuit en nam Wyseure mee. Del Grosso kon zo onbedreigd naar de zege rijden.

Nys baalde achteraf enorm van zijn fout. Hij legt tegenover Sporza uit hoe het kon gebeuren. 'Op het meest cruciale moment maakt Tibor een foutje. Ik dacht dat ik perfect mijn moment kon kiezen. Ik rijd best goed in de zandbak in die ronde, maar ik rijd net iets te dicht tegen de draad en ik raak ze met mijn shifter. Dat was best wel een klap.'

De zoon van Sven Nys begon toen aan een schier onmogelijke inhaalrace. Daarmee blies hij zichzelf op, waardoor hij derde werd. 'Ik voelde wel dat het beste er een beetje af was. Ik had niet de meest frisse benen vandaag. Ik was goed, maar ik denk dat Tibor iets frisser was. Ik kon het niet meer rechtzetten. Die klap was best hard en boven sloegen mijn benen dicht.'

De tuimeling deed dus best wel eventjes pijn, maar Nys is zeer nederig in zijn reactie. Hij zal niet zeggen dat het de reden was dat hij is verslagen. 'Mijn ribben hebben een deuk gekregen. Dat sloeg op mijn ademhaling, maar daar ga ik het zeker niet op steken. Ik denk dat het een technische fout was en dat ik op waarde ben geklopt.' Normaliter zal hij gewoon aan de start staan van de cross in Baal op 1 januari - de GP Sven Nys.

Wat misschien wel meer pijn deed dan de valpartij zelf, was het missen van een zeldzame kans. Zonder Mathieu van der Poel en Wout van Aert lag hier een gouden mogelijkheid voor een zege. 'Ik ben toch ook heel ontgoocheld. Ik denk dat het een heel mooie strijd was en dat we aan elkaar gewaagd waren. Elk had zijn goede stukken op het parcours. Ik verloor elke ronde een paar seconden in de zandbak, maar ik kon het goedmaken op conditie.'