Voorbeschouwing etappe 19 Giro d'Italia | Aanvallers favoriet op aankomst bergop

Van Treviso naar San Martino di Castrozza. Vooral de eerste naam zal bij veel Nederlandse volgers van het wielrennen en bovenal veldrijden wel een belletje doen rinkelen. Het was in 2008 immers de stad waar Lars Boom de wereldtitel veldrijden veroverde. Hij werd op het podium geflankeerd door Zdenek Stybar en Sven Nys.

Ook in de Giro is Treviso geen onbekende plaats, integendeel. Al twaalf keer eerder startte er een etappe in de Giro. De laatste keer was dat een tijdrit in de Giro van 2015. Vasil Kyrienka won, terwijl Alberto Contador Fabio Aru op overtuigende wijze uit de leiderstrui reed. In 2012 startte de achttiende etappe in Treviso, Roman Kreuziger mocht zich toen na de etappe laten huldigen als ritwinnaar. Hij hield de latere eindwinnaar Ryder Hesjdal achter zich.

San Martino di Castrozza is een iets minder bekende aankomstplaats. Toch finishte de Giro er al drie keer eerder, de laatste keer tien jaar geleden. Uit de toenmalige daguitslag zijn behoorlijk wat namen geschrapt. De toenmalige top drie bestond uit Danilo Di Luca, Stefano Garzelli en Franco Pellizotti. In 1954 was de eerste aankomst in San Martino di Castrozza. Een Nederlander won. Wout Wagtmans was de gelukkige.

De etappe kent slechts 151 kilometers dus. Onderweg richting de slotklim moeten er twee gecategoriseerde klimmetjes worden bedwongen. Na zestig kilometer beginnen de renners aan de beklimming van de Passo San Boldo. Ruim zes kilometer aan gemiddeld 6,8 procent. Vooral het tweede gedeelte van de klim is zwaar, daar ligt het stijgingspercentage boven de 9% gemiddeld. De laatste vijf bochten liggen in een tunnel en zijn haarspeldbochten.

Na een langlopende afdaling en een stuk Italiaans vlak volgt de eenvoudige klim naar Lamon waarna we ons op kunnen maken voor het sluitstuk van de dag. 13,6 kilometer lang met een eenvoudige eerste twee kilometer. De resterende kilometers kennen een gemiddeld stijgingspercentage van net boven de 6%. In de laatste 400 meter vlakt het nog wat meer af als er gesprint kan worden voor de ritzege of een eenling de handen in de lucht kan steken.

Een laatste kans voor veel renners. De slotklim is niet heel zwaar, dus je hoeft geen hele goede klimmer te zijn om te winnen. Het zou zomaar kunnen dat de klassementsrenners zich vooral richten op de loodzware rit zaterdag en daarom de vluchters de ruimte geven. We zoeken dus klimmers die in de aanval kunnen.

Ilnur Zakarin won vanuit de ontsnapping al een etappe deze Giro, net als Fausto Masnada, Dario Cataldo, Giulio Ciccone, Nans Peters, Cesare Benedetti en Pello Bilbao. Daarnaast zijn er ook nog veel mannen die zich al lieten zien in vroege vluchten zoals Valentin Madouas, Damiano Caruso, Mattia Cattaneo, Tony Gallopin en Thomas De Gendt. Daarnaast is het de vraag of mannen als Davide Formolo en Hugh Carthy de ruimte krijgen. Datzelfde geldt overigens ook voor Zakarin.

Er bestaat natuurlijk ook de kans dat de klassementsrenners voor de ritzege willen rijden, aangezien er bonificaties zijn. Richard Carapaz en Mikel Landa lijken de touwtjes samen stevig in handen te hebben. Vincenzo Nibali lijkt de grootste kaper op de kust. Primoz Roglic won in de UAE Tour op een soortgelijke helling, maar zijn vorm is een groot vraagteken. Bauke Mollema beschikt ook over een goed eindschot.

De etappe start om 13.05 en finisht rond 17.15. Een uur voor de start komt het liveblog van In de Leiderstrui online en Eurosport pikt om 13.00 in. Eerst met een voorbeschouwing, daarna met de koers. (Foto's: Giro d'Italia)