Bernal rijdt alles en iedereen op een hoop in kletsnatte en ingekorte Giro-rit

Egan Bernal heeft in de zestiende etappe van de Giro d’Italia alles en iedereen op een hoopje gereden. De Colombiaanse drager van de roze trui was overduidelijk de sterkste op de laatste beklimming, waarna hij solo zegevierde. Hij verstevigde hiermee zijn leiding in het algemeen klassement.

Al voordat de etappe goed en wel begonnen was, was het duidelijk dat het geen gemakkelijke dag zou worden. Zware weersomstandigheden, waaronder sneeuwval, gaven de Giro-organisatie geen andere optie dan de etappe wat in te korten. De Passo Ferdaia en Pordoi werden geschrapt, waardoor de Passo Giau plots de Cima Coppi (het dak van de Giro) werd. Van de oorspronkelijke 212 kilometer bleven er plots nog ‘maar’ 155 over.

In het begin van de etappe was het vooral regen dat naar benden viel. Het weerhield een grote groep renners er niet van om vrolijk ten aanval te trekken. We kregen een mooie kopgroep met aansprekende namen. Daniel Martin, Vincenzo Nibali, Davide Formolo en João Almeida waren allemaal van de partij. De kopgroep was in totaal 22 renners sterk.

Lange tijd wilde het peloton deze groep niet al te veel ruimte geven. De afdaling van de eerste beklimming zorgde echter voor wat breukjes in de kopgroep. Zes renners kwamen voorop te liggen, waardoor samenwerken makkelijker ging dan met de oorspronkelijke 22 renners. Nibali, Formolo en Almeida waren opnieuw van de partij. Zij kregen gezelschap van Antonio Pedrero, Amanuel Ghebreigzabhier en Gorka Izagirre.

De achtervolgende groep kon de samenwerking niet op gang krijgen, waardoor zij na enige tijd vooraan te hebben gereden weer ingerekend werden. Het zestal voorop deed daarentegen prima zaken. Mede door het harde werk van Nibali’s ploegmaat Ghebreighzabhier werd het verschil met het peloton intact gehouden. Bij de aanvang van de Passo Giau, de scherprechter van deze etappe, hadden zij nog zo’n vier minuten voorsprong op het peloton.

In de tussentijd had EF Education-NIPPO het voortouw in het peloton overgenomen van INEOS Grenadiers. Door hun toedoen werden er in de beginkilometers van de beklimming plots toch weer twee minuten van de voorsprong afgereden. Veel renners konden het tempo niet volgen, waaronder Remco Evenepoel. De Belg zag op de bergpas zijn hoop op een topnotering in het algemeen klassement definitief uit beeld verdwijnen.

Een spannend moment in de kopgroep zorgde ervoor dat deze uit elkaar werd geslagen. Door een moeizame bocht gleed Izagirre bijna tegen meerdere auto’s aan, maar hij kon ternauwernood overeind blijven. Na enkele gevallen van stuivertje wisselen bleef Pedrero in zijn eentje op kop. Almeida was toen zijn eerste achtervolger.

In het peloton bleef EF vol gas geven. Na Alberto Bettiol was het de beurt aan Simon Carr. De Brit reed verschillende renners in de top van het klassement op achterstand. Aleksandr Vlasov kwam in de problemen door gepruts met zijn jas, terwijl Simon Yates gewoon niet over de juiste benen bleek te beschikken. Door het hoge tempo werden de verschillen met de kopgroep erg klein. Het duurde vervolgens ook niet lang tot zelfs sterke klimmers als Nibali en Formolo werden ingerekend.

Er moest echter een versnelling van roze trui himself aan te pas komen om de vluchters de definitieve genadeklap uit te delen. De Colombiaan was volledig ontketend en raapte als een raket Pedrero en Almeida op. Zonder genade liet hij ze achter, net als zijn concurrenten in het peloton. Damiano Caruso kwam nog het dichtst bij hem in de buurt, maar ook de Italiaan volgde al op een ruime achterstand op de top van de klim.

In de afdaling had Bernal vervolgens geen moeite om zijn voorsprong te consolideren. Bij binnenkomst in Cortina d’Ampezzo had de leider in het algemeen klassement nog altijd een meer dan geruststellende voorsprong. Na zijn spectaculaire machtsontplooiing kon hij zodoende voor de tweede keer deze Giro triomferen. Door de overwinning verstevigde hij zijn leiding in het algemeen klassement.

Romain Bardet reed een knappe afdaling en raapte daarbij Caruso op. Beide heren maakten daardoor een mooie sprong in het algemeen klassement. Achter hen zat een groepje met Almeida, Carthy en Giulio Ciccone. Zij verloren al meer dan een minuut op Bernal.