Kämna grijpt zege op Etna, López neemt roze over van Van der Poel, Dumoulin verliest tijd

De vierde etappe van de Giro d'Italia is gewonnen door Lennard Kämna. De Duitser was de sterkste van een grote kopgroep. Uit diezelfde groep wist Juan Pedro López het roze over te nemen van Mathieu van der Poel. Tom Dumoulin kwam uiteindelijk op grote achterstand van de klassementsrenners over de finish.

De drie dagen Boedapest zaten erop, dus zetten de renners na een reis- en rustdag hun jacht op Giro-succes voort in Italië. Op Sicilië stond direct de eerste rit met aankomst bergop op het programma. De finish lag getrokken op de Etna, waar de afgelopen jaren al vaker gefinisht was. Omdat het vaak aanvallers of outsiders waren die er met de zege vandoor gingen in de voorgaande edities, wisten vrijbuiters dat ze ook dit keer al vroeg in de aanval moesten zitten.

Vanuit de start werd dan ook aangevallen, waarna een kopgroep van veertien renners zich had gevormd. De namen daarin waren: Valerio Conti (Astana), Lennard Kämna (BORA), Davide Villella en Rémy Rochas (beiden Cofidis), Rein Taaramäe (Intermarché), Gijs Leemreize (Jumbo-Visma), Sylvain Moniquet (Lotto Soudal), Mauri Vansevenant (Quick Step), Juan Pedro López (Trek), Stefano Oldani (Alpecin-Fenix) Diego Camargo (EF), Erik Fetter (EOLO) en Alexander Cataford (Israel).

In het peloton zagen we verschillende renners met problemen. Dat Mark Cavendish en Arnaud Démare moesten lossen toen het bergop ging in het begin, mocht niet direct een verrassing heten. Dat Miguel Ángel López dat ook moest, was dat echter des te meer. Niet veel later bleek dat hij te maken had met een heupblessure, waardoor hij op moest geven. Het was voor hem alweer de vierde grote ronde op rij die niet werd uitgereden.

In het peloton waren verschillende valpartijen op te merken. Bij een daarvan was Simon Yates betrokken. Hij kon gelukkig verder, maar moest wel kort verzorgd worden aan zijn knie. Verder was Roger Kluge (Lotto) betrokken bij een valpartij met een motor, terwijl ook Luca Rastelli van Bardiani later in de rit nog ten val kwam. Ook zij konden hun weg vervolgen.

De kopgroep had in ene heel kort tijdsbestek ruim elf minuten voorsprong gepakt op het peloton, maar gezien de sterke klimmers daarbij wilden enkele ploegen het toch niet al te ver laten oplopen. Onder meer INEOS Grenadiers en Bahrain Victorious deden hun beurten op kop, haalden wat minuutjes eraf, maar hadden absoluut geen noodzaak om de renners vooraan terug te grijpen. Dat was allemaal wel prima.

Dus was het met die situatie verder rijden tot aan de voet van de Etna. Ook een korte periode van nervositeit, als het gevolg van wat zijwind, kon daarin geen verandering aanbrengen. De koplopers begonnen uiteindelijk met een ruime voorsprong van meer dan zes minuten aan de slotklim, waardoor Van der Poel op zeker zijn roze trui zou kwijtraken.

Oldani was in de kopgroep de eerste die het probeerde. Hij pakte op de beklimming een voorsprong van bijna meer dan een minuut op de concurrentie, waar een behoorlijke schifting had plaatsgevonden. Daar bleken Vansevenant, López, Moniquet, Leemreize, Taaramäe en Këmna tot de sterksten te behoren. De rest van de oorspronkelijke kopgroep was op dat moment wel al gezien wat betreft de dagzege.

Hoewel de Italiaan lang vooruit bleef, was hij niet opgewassen tegen de sterke klimmersbenen van López. De renner van Trek-Segafredo had duidelijk nog wat overschot en demarreerde uit zijn groepje. In een rap tempo ging hij erop en erover bij Oldani, bij wie de veer gebroken was. Hij ging voortvarend te werk, maar was zeker nog niet buiten schot. Zeker niet toen Kämna zijn versnelling inzette. Hij ging op jacht naar López.

De coureur van BORA-hansgrohe sloot op drie kilometer van de finish aan bij de kop van de koers, waarna de twee korte tijd overlegden. De twee lieten het aankomen op een sprint, waarbij een foute bocht ervoor zorgde dat Kämna de zege kon grijpen. De tweede plek was weggelegd voor López, die wel nog het roze om zijn schouders mocht doen.

Bij de klassementsrenners duurde het lang voordat we spektakel zagen. INEOS Grenadiers had daar de gehele klim het initiatief genomen, waardoor het tempo erg hoog lag. Hierdoor was aanvallen lastig, maar kwamen ook niemand minder dan Dumoulin in de problemen. De Nederlander kon de klassementsambities niet waarmaken en moest al op tien kilometer voor de finish lossen.

Bij Jumbo-Visma was dat overigens niet de enige tegenslag. In de groep der favorieten was niemand van de ploeg meer te bekennen. Ook Tobias Foss en Sam Oomen waren al vroeg gelost. Van de andere klassementsrenners - of in ieder geval die je daartoe zou kunnen rekenen - ontbrak op dat moment alleen ook Vincenzo Nibali. Dat was voor Astana de tweede tegenvaller na het afstappen van kopman López.

De andere klassementsrenners wisten elkaar in het restant van de race nergens meer te bestoken, waarna ook zij maar gingen sprinten om enkele secondjes. Richard Carapaz won de sprint, maar wist geen gaatje te pakken op de rest van de groep. De verschillen tussen de grote favorieten bleven daardoor beperkt.