Na het horen van verhaal Olav Kooij is zijn tweede plaats in Kuurne misschien wel de prestatie van de dag

Dat Olav Kooij in Kuurne-Brussel-Kuurne in staat was om tweede te worden achter de oppermachtige Jasper Philipsen, mag na zijn periode van ziekte misschien wel een klein wonder worden genoemd. De renner van Visma | Lease a Bike was na afloop dan ook realistisch. 'Tweede is altijd even balen, maar ik heb niet veel fout gedaan. Dan moeten we hier ook genoegen mee nemen’, vertelde hij aan de meet aan onder meer In de Leiderstrui.

Dat Visma | Lease a Bike z'n laatste mannen Wout van Aert en Matteo Jorgenson al vroeg oprookte in de sprintvoorbereiding, was volgens Kooij het plan. 'Toen Wout niet wegraakte zijn we voor de sprint gegaan met mij. Ik had tegen die mannen gezegd dat ik goed wilde zitten in de laatste bocht. Daarna weet je dat het waarschijnlijk op een lint gaat en daar kon ik het juiste wiel kiezen', zo luidt de analyse.

'Ik zag dat Alpecin -Deceuninck nog twee mannen voor Philipsen had. Wout en Matteo zagen dat ook. Zij hielden het tempo hoog tot die laatste bocht en daarna trok Alpecin de sprint echt aan, met ik in het wiel van Philipsen', vervolgt Kooij. 'Groves zat voor Philipsen en dan weet je dat je moet wachten, omdat hij de sprint echt op snelheid zou brengen. Ik heb zelf ook gewacht om een laatste jump te maken, maar hij zat niet meer in de benen.'

Dat Kooij bijna won, is verrassend te noemen, want het was voor de jonge Nederlander zijn eerste koers na ziekte. Hij had wat last van bronchitis en was een paar dagen ziek, maar het hoesten bleef best lang aanslepen. 'Omdat deze koers niet ver van huis is, ben ik toch gekomen. Ik kon de laatste weken alleen niet over mijn volledige longcapaciteit beschikken. Er was na die periode dan ook zeker twijfel. Zelfs vanmorgen moest ik nog hoesten met wat slijm’, zegt hij.

‘Ik heb de laatste tijd dan ook vooral rustig gefietst. Heel veel goede signalen waren er voor vandaag nog niet, maar je weet wel dat het ergens weer goed moet gaan. Dat was gelukkig vandaag', klinkt het allemaal. Het maakt die tweede plaats met iedere zin die Kooij uitspreekt knapper. 'Tijdens de koers verdwenen de twijfels snel. Ik merkte dat ik aardig wat kracht in de benen had. Dat was ook nodig. Vandaag was een doel waar wat vraagtekens bij stonden. Het is dan leuk om toch met een resultaat naar huis te gaan.'

Een gemiddelde wielertoerist zou voor minder een maandje van de fiets blijven, maar Kooij kijkt naar zijn tweede plek in Kuurne ambitieus vooruit. 'Ik heb laten zien dat mijn basis van de winter niet weg is door twee mindere weken. Daar kunnen we op vertrouwen en hopelijk kan ik nu deze lijn doortrekken richting de Tirreno-Adriatico en de klassiekers die daarna komen. Milaan-Sanremo, Classic Brugge-De Panne en Gent-Wevelgem.'

In La Primavera, zoals Milaan-Sanremo liefkozend wordt genoemd, werd Kooij bij zijn debuut vorig jaar al vijftiende. 'Ik kan daar echt meedoen, maar vandaag ben ik daar nog niet goed genoeg voor, merkte ik. Dan moet ik nu die stijgende lijn vinden. Vorig jaar ging mijn debuut best aardig. Hopelijk heb ik weer een stapje gezet en kan ik meedoen voor meer. En de Tirreno gaan we in om daar voor resultaat te gaan, maar tegelijk is het ook een belangrijke voorbereiding op Milaan Sanremo en Gent-Wevelgem.’