Tim Merlier won het Belgisch kampioenschap in Middelkerke. Na
een knotsgek koersverloop eindigde de koers ook bloedstollend met een nipte
sprint,
waarin Merlier als eerste over de finish kwam en zodoende zijn tweede
Belgische driekleur bemachtigde.
‘Ik moest eigenlijk van heel ver aangaan. Ik denk dat
(Lionel, red.) Taminiaux mij niet echt begreep’, vertelt Merlier in het
flashinterview. ‘Ik riep nog: hup, hup, maar het kwam niet echt. Ik moest nog
eventjes inhouden, waarna ik wat te vroeg in de wind kwam. ik had niet het
gevoel dat ik een tweede versnelling had als normaal, komt denk ik omdat ik van
te ver aanging. Ik ben wel blij dat ik het aangedurfd heb en dat het heeft
geloond.’
Waar vooraf vooral op een sprint werd gerekend, was dat met
de passage door de Moeren geen vanzelfsprekendheid. ‘Ik had het al lang in het
snotje. Ik heb lang mee gekoerst, maar op een gegeven moment moet je gokken.’ Merlier
vreesde aanvankelijk echter voor de kopgroep van veertien renners met verschillende
sterke namen. ‘Als die overeenkwamen, dan was het gewoon gedaan. Na de twee
passages van de Moeren kwamen we echter alsmaar dichter, en dacht ik: ik ga
toch nog in koers komen.’
Merlier: 'Je moet rustig blijven'
Het bleef daarna onzeker voor Merlier met de verschillende
koersontwikkelingen die elkaar opvolgden. ‘Het was wel een lastige situatie; de
ene keer miste ik de slag, maar uiteindelijk kwam het toch gewoon weer goed.’ Merlier
reed de koers met een verband op zijn elleboog, wegens een diepe wond die hij
na een val in Parijs-Roubaix opliep. Op de vraag of hij er nog lang last van
zal hebben, antwoordt hij: ‘Ik hoop toch van niet. Ik ben blij dat vandaag
alles meezat. Daaraan zie je dat je er altijd in moet blijven geloven en rustig
moet blijven.’