Turner geëmotioneerd en stikkapot na Roubaix: 'Dylan was ongelofelijk, echt geweldig'

Ben Turner sloot zijn voorjaar in Parijs-Roubaix op passende wijze af: zichzelf wegcijferen voor het team en een sterke finale rijden. De Britse neoprof eindigde als elfde, maar was natuurlijk vooral gelukkig met de prachtige zege van zijn ploegmaat Dylan van Baarle.

Na afloop spreekt Turner tegenover Cyclingpro Net over zijn zwaarste koers ooit. ‘Ik ben nog nooit zo moe in mijn leven geweest. Het was zo zwaar, zo zwaar en ik heb zo lang op de limiet gereden. Ik dacht steeds dat ik zou lossen, zelfs met nog honderd kilometer te gaan’, aldus een compleet uitgewoonde Turner.

Turner verzette al vroeg in de koers werk toen INEOS Grenadiers haar voordeel uit de zijwind haalde en veel concurrenten daarmee verraste. ‘Nee, het was niet gepland’, zegt de Brit. ‘Er was zijwind, dus we namen de koers in handen. We zijn het sterkste team; dat wisten we toen we begonnen. Onze kracht is het collectief en we reden als een ploeg vandaag. Dylan was ongelofelijk, echt geweldig’, looft Turner zijn ploeggenoot die de koers won.

De jonge Brit van INEOS Grenadiers geniet volop van zijn eerste jaar bij de ploeg. ‘Het is ongelofelijk om deel uit te maken van dit team, en ook te winnen. Dat Dylan wint; we winnen de laatste drie klassiekers (Amstel Gold Race, Brabantste Pijl en Parijs-Roubaix, red). Het is fenomenaal.’

Turner maakte dit voorjaar indruk door zijn stempel op meerdere koersen te drukken in functie van zijn kopman(nen). Zo reed hij in de Amstel Gold Race eigenhandig een groot deel van het peloton eraf. ‘Ik voelde vandaag elke koers die ik dit jaar heb gereden. Ik probeerde gewoon alles te geven en het voorjaar te eindigen. Ik denk dat ik heel trots op mezelf mag zijn. Het is moeilijk te beschrijven. We winnen al deze koersen, in mijn eerste jaar als prof. Vandaag winnen we Roubaix, het is prachtig’, sluit een zichtbaar geëmotioneerde Turner af.