Van der Poel, Van Dijke en Pluimers kleuren finale rit 3 Tirreno, maar Vendrame profiteert van labeur Nederlanders

Andrea Vendrame (Decathlon AG2R) heeft in Colfiorito de koude, regenachtige derde rit van Tirreno-Adriatico op zijn naam geschreven. De Italiaan was de beste na een chaotische finale, waarin Mathieu van der Poel (Alpecin-Deceuninck) zich meermaals liet zien.

De eerste twee etappes van Tirreno-Adriatico waren allebei voor de Italiaanse thuisfavorieten. De openingstijdrit in Lido di Camaiore was een prooi voor Filippo Ganna van INEOS Grenadiers, één dag later was het aan Lidl-Trek-spurter Jonathan Milan. De andere klassieke troef, Alberto Bettiol, had het iets minder. De renner van XDS-Astana ontwikkelde koorts na rit twee en ging niet meer van start op dag drie, net als Robbe Ghys (Alpecin-Deceuninck, privé redenen) en Q36.5-renner Xabiel Mikel Azparren (hersenschudding).

Wie wél van start ging, was Mathieu van der Poel. De Nederlander van Alpecin-Deceuninck verscheen net als de rest van het peloton al vroeg aan de startlijn, daar de 240 kilometer lange etappe om 09.45 uur in de ochtend van start ging. Dat deed hij mét ambitie. 'Het is moeilijk inschatten, want je weet pas hoe lastig het is als je er zelf bent. Normaal gezien moet ik het kunnen overleven. De vlucht is geen optie, want ik denk dat het iets te gecontroleerd gaat zijn. Maar het kan altijd', liet hij van tevoren weten.

Van der Poel had het qua wedstrijdscenario goed ingeschat, want de vroege vlucht was voor twee Italianen van de kleinere ploegen: Polti-VisitMalta stuurde Davide Bais vooruit, VF Group-Bardiani deed het met Lorenzo Conforti in de voorhoede. Voor even dan, want de TV-uitzending zouden ze uiteindelijk niet halen. INEOS Grenadiers nam het heft namelijk stevig in handen in het peloton en maakte er in regenachtige omstandigheden zo een stevig dagje af.

Dat moest ook, om zelf maar een beetje warm te blijven in deze grimmige Italiaanse sferen. Na het INEOS-intermezzo viel het weer even stil, waarbij de kanonnen aan het laden waren voor de slotklim van de dag. Of, in andere woorden: een gedeeltelijke wandeletappe, waardoor de renners het ook koud begonnen te krijgen. Dries De Bondt (Decathlon AG2R) had daar geen zin in en trok dus maar eens ten strijde, maar die poging werd dan weer geneutraliseerd door Lidl-Trek. Die ploeg mikte met Jonathan Milan namelijk op een tussensprint, wat (letterlijk en figuurlijk) een koud kunstje was voor de Italiaan.

Na de tussensprint ging De Bondt dan nog maar eens op avontuur, samen met Andrea Pietrobon van Polti-VisitMalta. Ditmaal gaf het peloton wel zijn zegen, al kregen enkelen serieus problemen met de kou. Giulio Ciccone (Lidl-Trek) stopte zelfs om zich goed om te kleden, net als UAE-man Juan Ayuso. Dat dit nog kon op veertig kilometer van het einde, zei wel wat over het tempo dat gehanteerd werd in het peloton.

INEOS probeerde de handschoen dus maar weer op te pakken, terwijl men in Parijs-Nice nóg meer last had van bizar slechte weersomstandigheden. Daar werd de koers stilgelegd, wat in Tirreno-Adriatico niet aan de orde was. Maar ook daar was het verraderlijk, zo zagen we aan een val van Johannes Staune-Mittet van Decathlon AG2R. De Noor kon vrij snel weer opstaan en net voor de klim weer postvatten in het peloton.

Even later lagen er nog wat mannen op de grond, met daarbij Jonathan Milan van Lidl-Trek. De Italiaan bleef met pijn achter op het asfalt, net als lead-out Simone Consonni, maar stapte na een enkele minuten herpakken weer op zijn tweewieler. Dat gold voor iedereen die betrokken was bij de crash.

Alpecin-Deceuninck pakte bij het aanvatten van de laatste klim van 18 kilometer aan 3,0 procent de kop, samen met INEOS en Q36.5. Toch hadden ook zij een flinke kluif aan De Bondt en Pietrobon, die met nog vijftien kilometer voor de boeg een voorsprong van anderhalve minuut hadden. Dit konden ze echter niet bolwerken, door het werk van de troepen van Van der Poel.

Ben Healy (EF Education-EasyPost) plaatste als eerste een aanval, maar daar kwam direct reactie op vanuit de grote namen: Van der Poel, Ganna, Pidock en Ayuso. Richard Carapaz pakte dan maar over van zijn ploeggenoot, samen met Groupama-FDJ-afgevaardigde Romain Grégoire. Van der Poel zag het gevaar en trok er in in een streep naartoe, waarop de mannen van INEOS het tempo regelden om de leidende positie van Ganna niet in gevaar te brengen.

Op de niet zo steile stroken bleek écht verschil maken lastig, waardoor we met een relatief groot peloton de top rondden. Op het moment dat we de afzink in doken, trok Ganna ten aanval. Pidcock kon het wiel niet houden en zo pakte de Italiaan een voorgift van enkele seconden. Ayuso nestelde zich op kop van het peloton om de kloof te dichten, waarna Uno-X het overnam.

Op 1,3 kilometer van de meet zette Van der Poel de pedalen aan het werk, samen met Tim van Dijke en Rick Pluimers. Deze drie mannen knalden de laatste duizend meter in, waarbij Van der Poel plots opvallend de benen stilhield. Healy dichtte het gat naar de twee Nederlanders echter, zodat het toch spurt werd. Vendrame (Decathlon AG2R) was daarin de snelste, voor Pidcock en Grégoire.