Van Vleuten na waanzinnige dubbelslag: 'Mijn stijl is altijd aanvallen'

Annemiek van Vleuten voerde weer eens een waanzinnig kunststukje op. In de voorlaatste etappe van de Tour de Femmes reed ze het peloton op de eerste klim al aan stukken en brokken. Waar Demi Vollering aanvankelijk nog kon volgen, werd ook zij op de voorlaatste klim gelost door haar landgenote, die nu met een grote voorsprong in het bezit is van de gele trui.

Van Vleuten kende aanvankelijk een moeizame Tour de Femmes. Ze kampte met maagklachten en hield wonderwel de schade in het klassement in de eerste etappes beperkt. Ze herstelde en zaterdag mocht ze los op haar favoriete parcours: de bergen. En los ging ze, met een fenomenale solo won ze de etappe en pakte ze het geel. ‘Ik kan het nauwelijks bevatten, het was zo’n rollercoaster de voorbije week. Ik was zo ziek… Om daarna op deze manier hier te winnen, is ongelofelijk. Dat ik dan ook nog met een solo win, maakt het prachtig. Incroyable’, straalt een gelukkige Van Vleuten in het flashinterview.

Of Van Vleuten nou de benen had of niet, ze wist dat de zevende etappe een doorslaggevende was. ‘Ik moest het absoluut proberen. Ik had een behoorlijke achterstand namelijk, en mijn stijl is altijd aanvallen, én ook niet wachten tot de finale. Ik heb de etappe verkend. Ik wist dat de Petit Ballon (eerste klim, red.) een lastige was en na zes dagen afwachten en herstellen wilde ik de grootste tijdsverschillen creëren. Dat houdt in vol gaan op de eerste klim. Ik ben wat ouder dan de andere vrouwen, dus ik kan veel training aan en deze etappe paste daarom heel goed bij mij.’

Van Vleuten nuanceert haar uitspraak daarna gelijk: ‘Het is niet dat mijn collega’s minder trainen dan ik. Ik heb gewoon veel trainingsjaren achter de rug en veel inhoud. En die kenmerken waren voor de etappe van vandaag heel belangrijk. Als mijn collega’s nog wat jaren doorgaan, kunnen zij het zeker ook doen. Het was in ieder geval een etappe waarvan ik wist: mocht ik fit zijn, dan zou het mijn dag zou zijn.’