Cross-koning Mathieu van der Poel had zijn portie pech al op weg náár WK veldrijden in Hulst gehad

Mathieu van der Poel schreef zondag nog maar eens een record bij op zijn toch al uitpuilende palmares. De Nederlander van Alpecin-Premier Tech werd in eigen land voor de achtste keer wereldkampioen veldrijden en dat betekende ook voor de achtste keer een persconferentie in zijn regenboogtrui. In de Leiderstrui schoof aan!

Bij Sporza in de studio was hij al apetrots. 'Ik denk dat niemand dat verwacht als je begint te crossen. Toen ik als klein jongetje begon te crossen, is Sven mij crosstraining komen geven. Ik heb weinig jeugdherinneringen, maar dat herinner ik mij nog wel. Hij was toen de enige die ook over balken sprong.'

Dat balken springen deed VDP - op advies van vader Adrie - zelf na niet. 'Tijdens de verkenning deed ik dat wel, maar ik had in de smiezen dat het lopend even rap ging. Daardoor besloot ik voor mezelf om geen onnodige risico's te nemen op dat punt.' Want onnodige risico's nemen heb je niet nodig als je zo goed bent als Van der Poel.

Mathieu, is de race verlopen zoals je had verwacht?
'Ik was voorbereid op elk scenario, maar ik ben blij dat ik goed kon starten. Tibor deed een goed eerste deel en ik reed vervolgens het tempo waar ik me comfortabel bij voelde en waarmee ik druk kon zetten op de anderen. Het gat dat ik sloeg, kon ik dan verdedigen.'

Omdat je je portie pech al in de ochtend had gehad.
'Haha. Dat klopt. Ik reed op mijn wegfiets naar Hulst en had toen al een lekke band. Gelukkig kon ik het fixen, maar de auto was ook niet ver weg. Zaterdag hadden een aantal mannen van de selectie namelijk ook al lek op weg naar het parcours.'

Na afloop had je een onderonsje met Koning Willem-Alexander. Wat werd daar gezegd?
'Hij was trots op mij en Tibor, zei hij. Het was heel gaaf dat hij hier was om de Nederlandse delegatie te ondersteunen. Hij heeft kunnen zien wat voor mooi evenement dit was, op een unieke locatie. Ook als coureur was het heel mooi om hier te rijden.'

Dat je wint, is bijna normaal. Kun je eens uitleggen wat voor werk daar allemaal aan vooraf gaat?
'Het is daarom dat ik enkele weken geleden heb gezegd dat één winter zonder cross ook eens zou kunnen. Dit is toch mijn eerste piek van het seizoen, zowel fysiek als mentaal. Het is niet goed genoeg om hier op 90 procent te starten en dat onderschatten mensen nog wel eens, hoeveel werk je eraan hebt om in topvorm te zijn. Daarom denk ik na over een andere aanpak richting het wegseizoen.

Ik doe veel meer training dan in het verleden, maar dat komt ook omdat mijn cross-seizoen later begint. Je bent toch altijd met twee zaken bezig: in topvorm zijn op het WK, maar ook het nakende wegseizoen. Dat maakt het... ik wil niet zeggen moeilijk, maar je bent er toch mee bezig.'

Vind je het steeds leuker om er zo hard voor te werken?
'Ja, 100 procent. Ik geniet veel meer van de tijd op de fiets. Er is nog altijd druk, maar het wordt minder en minder. Omdat het weinig meer aan mijn loopbaan gaat veranderen. Maar juist daarom geniet ik er ook meer van.'

Geniet je ook meer van deze titels, dan?
'Zeker. Ik voel dat ik dichter bij het einde dan het begin van mijn loopbaan zit, dus daar denk je toch aan. Ik heb nog doelen over, maar besef ook dat niet alles gaat lukken. Het was geen walk in the park en ook na acht titels glijdt er toch wat stress van je weg. Het is maar één uur, maar er kan veel gebeuren.'

Zou je het eigenlijk wel kunnen weerstaan om niet te crossen?
'Als ik weet dat ik niet zou crossen, weet ik ook dat mijn wegseizoen langer zou duren. Dus dan heb ik ook wat tijd voor leuke momenten in Spanje in de winter, waar ik zeker van kan genieten.'

Thibau Nys zei dat je de beste was, maar dat je qua gevoel niet bij je beste vijf of tien veldritten van de winter zat naar zijn idee. Klopt dat?
'Vorig weekeinde was ik wellicht wat beter, maar je hebt ook met parcoursen en dergelijke te maken. Het is een WK, dus je bent ook voorzichtig. ik heb de risico's tot het minimum proberen te beperken, zoals in de afdalingen of met de balken.'

Je hebt er nu acht. Hoe had de 10-jarige Mathieu daar naar gekeken?
'Die had het niet geloofd. De zege in Tabor in 2015 was al heel mooi, maar daarna lukte het ook drie jaar niet. Dan weet je dus ook wat je mist en dat het altijd één uur blijft waarin alles perfect moet gaan. Maar dat ik er acht zou winnen, had ik nooit geloofd. Des te trotser ben ik erop en hopelijk blijft mijn record ook even staan, net zoals het record van Erik De Vlaeminck heeft gedaan.'