Herygers ziet een Van der Poel in de 'put': 'Hij is de enige die zoiets kan oplossen'

Waar de voorbije crossen voor Wout van Aert een feestje waren, gold dat zeker niet voor Mathieu van der Poel. Zijn rugklachten speelden in Koksijde weer op, waarna het zondag in Zonhoven weinig beter was. Het crossduo van Sporza Ruben Van Gucht en analist Paul Herygers ziet een vertrouwenscrisis bij Van der Poel.

In de cross van Zonhoven kon Van der Poel in het begin Van Aert nog bijbenen, maar door wat foutjes en bijbehorende schuivers verloor hij de aansluiting, waarna hij uiteindelijk op flinke achterstand van zijn rivaal als tweede binnenkwam. Na afloop sprak een teleurgestelde Van der Poel uitgebreid over zijn rugklachten.

Ook Herygers sprak na de cross met Van der Poel. 'We hebben hem kort gesproken na deze cross. Zijn lichaamstaal is die van iemand die met een gebrek aan vertrouwen kampt', trekt de analist geen hoopgevende conclusie. Desondanks ziet hij de situatie van de Nederlandse crosser nog ten positieve veranderen. 'Als er één iemand uit deze put kan klauteren, is hij het wel. Hij is de enige die zoiets kan oplossen.'

Hoewel Herygers dus nog vertrouwen heeft, blijven de rugproblemen van Van der Poel een ingewikkeld probleem om op te lossen. 'Het vervelende is dat er nooit de vinger kan worden op gelegd. Hij vertelde het nog: ''er zijn wel honderd scans gemaakt, maar er is nooit uitsluitsel gevonden''. Het is afwachten en hopen dat het niet opdoemt en dat hij er op termijn verlost van geraakt', aldus Herygers.

Waar Van der Poel richting het WK in Hoogerheide (5 februari) dus met tegenslag kampt, verloopt de aanloop naar de mondiale titelstrijd voor Van Aert op zijn zachts gezegd voorspoedig. De renner van Jumbo-Visma won in Zonhoven zijn derde cross op een rij, wat zijn totaal van het seizoen op acht bracht. In totaal nam hij deel aan elf veldritten.

Het zijn indrukwekkende cijfers, zo erkent ook Herygers. 'Zo'n dominantie van Van Aert heb ik nog niet te vaak meegemaakt. Hij doet het elke dag: hij rijdt het hele peloton naar de filistijnen.' Wat de analist verder opvalt, is dat de aard van het parcours Van Aert weinig meer lijkt uit te maken. 'Vroeger zou je gezegd hebben: hij is de man van de zware omlopen met modder en loopwerk. Nu is niets een probleem.'