Tom Gloag is zijn eerste jaar als prof bij Jumbo-Visma
ijzersterk begonnen. Nadat hij
als zesde eindigde in de Ronde van Valencia en
daar het jongerenklassement won, rijdt hij momenteel in de
UAE Tour. De Brit
doet in razendsnel tempo ervaring op en schaafde in de winter ook aan zijn
daalkwaliteiten, zo vertelt hij in de
The Press Room podcast
‘Ik ben zeker niet één van de beteren’, vertelt Gloag over
zijn vaardigheden in het afdalen. ‘Als ik een wiel kan volgen gaat het wel oké,
dat komt door mijn baanverleden. Je hebt op de baan geen rem, dus ik heb
daardoor veel vertrouwen in de renner voor mij. Maar als ik mijn eigen lijnen
moet kiezen, kom ik in de problemen, zeker als ik onder druk sta. Een voorbeeld
is de laatste etappe van de Ronde van Valencia. Ik was niet goed gepositioneerd
voor de laatste klim en werd er helemaal afgereden.’
‘Op de top sloten Mohoric (Matej, red.), Fred Wright en wat andere
jongens bij mij aan en ze gingen vol gas de afdaling in’, vervolgt Gloag. ‘Ik
was zeker niet comfortabel, maar kon hen in het wiel volgen. Maar als ik niet
in het wiel zou zitten, dan zouden ze een minuut op mij pakken. Mocht ik zelf
proberen zo snel te gaan, dan zou ik waarschijnlijk onderuit gaan.’
Gloag: 'Het is een groot verschil'
Bilbao (Pello, ted.) en Mohoric zijn goede voorbeelden, zij voelen
de fiets zo goed aan in de afdaling’, benoemt Gloag twee geweldige dalers in
het huidige peloton. De neoprof keek echter ook zijn ogen uit tijdens een stage
met de ploeg. ‘Hoe Laporte (Christophe, red.) op trainingskamp daalde was een kunst. Ik
dacht dat we al snel gingen, maar hij nam gewoon hele andere lijnen. Ook hoe hij
zijn gewicht verdeelde over de fiets in de bochten, het is exceptioneel. Het
was heel speciaal om te zien. Hij was zo relaxed. Volgens mij daalt de hartslag
van zulke goede dalers onder de honderd in de afdaling, waar die van mij alleen
stabiliseert, en zij gaan gewoon sneller. Het is een groot verschil’, spreekt Gloag
zijn bewondering uit.