Mohoric knalt naar tweede Touretappe door groep met Teunissen en Stuyven achter te laten

Matej Mohoric heeft op ongelofelijk indrukwekkende wijze zijn tweede ritzege in de Tour de France geboekt. De Sloveen reed de hele dag in de vuurlinie, om op 25 kilometer van de meet adieu te zeggen tegen een elite groep met onder meer Mike Teunissen (vierde) en Jasper Stuyven (zesde).

Op voorhand werd er al ontzettend veel verwacht van deze negentiende rit van de Tour de France, die wel eens zou kunnen uitlopen op een strijd tussen de sprinters (lees: de 35e van Mark Cavendish) en de baroudeurs die hun laatste kans van de Tour kregen.

Het begin van de etappe leverde ook daadwerkelijk vuurwerk op, maar werd ruw verstoord door een valpartij van Brent Van Moer. De Belg reed op de tweede rij en nam veel mannen met zich mee, waardoor leider Tadej Pogacar de patron uit ging hangen en de rest van het peloton bedaarde tot rust.

Zes renners profiteerden hiervan en namen afstand: Jonas Rutsch (EF), Franck Bonnamour (B&B), Julien Bernard (Trek-Segafredo), Georg Zimmermann (Intermarché), Simon Clarke (Qhubeka) en Mohoric (Bahrain) waren de gelukkigen.

In het peloton was het niet Deceuninck-Quick-Step dat de koers in handen nam, maar Alpecin-Fenix. Met drie renners hielden zij het gat tamelijk klein, terwijl het peloton werd opgeschrikt door nog een valpartij. Sonny Colbrelli, Enric Mas en Guillaume Martin klapten tegen het asfalt.

Op 150 kilometer van Livourne, de aankomstplaats, kregen we plots koers! Trek-Segafredo gooide enkele malen het tempo de lucht in, wat uiteindelijk leidde tot een elite achtervolgende groep van twintig renners. In het peloton sloegen INEOS, B&B, Bahrain, Israel en BikeExchange de handen ineen om dat gat weer te dichten.

Onder meer Iván Garcia Cortina, Alejandro Valverde en Greg Van Avermaet waaiden terug naar het peloton, maar 14 renners bleven volharden. Renner na renner werd opgesoeperd in het peloton, dat ook niet meer bij de vluchters zou komen.

De samenstelling van de kopgroep werd uiteindelijk als volgt: Rutsch en Valgren (EF), Bonnamour (B&B), Bernard, Stuyven, Theuns (Trek-Segafredo), Zimmerman (Intermarché), Clarke en Walscheid (Qhubeka), Mohoric (Bahrain), Ballerini (DQS), Gesbert (Arkéa), C.Pedersen (DSM), Laporte (Cofidis), Izagirre (Astana), Teunissen (Jumbo), Van Moer (Lotto), Turgis (Total) en Dillier (Alpecin). Veel baroudeurs, hardrijders en interessante namen dus.

Met nog 85 kilometer voor de boeg gaf Israel Start-Up Nation als laatste partij in het peloton de pijp aan Maarten. Daarna ontstond een soort tussenfase, waarin het peloton het gat ver liet oplopen. Er was immers niemand van gevaar aanwezig in de kopgroep.

Op 45 kilometer van de streep opende Mohoric vooraan de finale, wat het begin was van een spetterend slotstuk van deze rit. Slag om slinger werd er gedemarreerd door de twintig (sub-)toppers. De eerste slachtoffers van dit geweld waren Clarke, Van Moer en Walscheid, die de rest op 35 kilometer van de meet moesten laten gaan.

Met name Stuyven, Politt en Laporte maakten een heel goede indruk, maar het lukte niemand om echt een gat te slaan. Opvallend was de vroege capitulatie van Ballerini, die goed leek maar plotseling paste. Mede hierdoor bleven er tien jongens over.

Uit dat groepje versnelde Mohoric op 27 kilometer van de meet nog eens. De eerste aanvaller van de dag, de eerste aanvaller van de finale en nu ook de goede move? De Sloveen beschikte alleszins over wonderbenen, net zoals in de eerder door hem gewonnen etappe…

Laporte probeerde in zijn eentje de achtervolging in te zetten, maar slaagde niet in zijn missie. Met twee renners van Trek-Segafredo in de tweede groep werd naar hen gekeken, terwijl Mohoric (met tegenwind!) flink uit bleef lopen.

Ondanks enkele wanhoopspogingen werd er in de achtervolgende groep flink gepokerd, waardoor Mohoric vrij vroeg zeker was van de zege. Laporte reed daarachter nog als een stoomtrein naar plek twee, voor Pedersen.