Philipsen en het constante Van der Poel-dilemma, gele kaarten-vrees en nu ook nog Pogacar in z'n speelveld

Jasper Philipsen van Alpecin-Deceuninck kent zijn programma voor het voorjaar van 2025. Beginnen doet hij met het sprintersbal in de UAE Tour, waarna het openingsweekend volgt. Drie wedstrijden staan daarna extra dik met rood aangekruist: Milaan-Sanremo, Parijs-Roubaix en Gent-Wevelgem. ‘Gent-Wevelgem is een wedstrijd die al lang op mijn verlanglijstje staat. Die is helaas nog nooit echt meegevallen voor mij’, vertelt hij aan In de Leiderstrui.

Philipsen start zijn seizoen in de UAE Tour, waar hij voor het eerst sinds 2022 aan de start staat. Toen won hij twee ritten tegen onder meer Olav Kooij (toen 20) en Jonathan Milan (toen 21). Zelf was Philipsen toen 23. Net als toen zou het volgens hem prettig zijn om meteen te winnen, ook tegen oud-ploeggenoot Tim Merlier dit keer. ‘Ik doe een andere voorbereiding dan de vorige twee jaren’, zegt Philipsen. 'Ook met de aanloop van de hoogtestage die we nu doen.’ (in het Syncrosfera hotel van oud-wielrenner Alexandr Kolobnev, red.)

Door de aanpassing op de kalender heeft de UAE Tour de beste sprinters van de wereld weten te strikken. ‘Omdat de UAE Tour een week vroeger valt dan andere jaren, kan je hem makkelijk combineren met het openingsweekend’, zegt hij. ‘Zo heb ik al wat competitieritme opgedaan richting het Belgische openingsweekend. Nu ga ik proberen om dat weekend iets beter voor de dag te komen, wat de voorbije jaren moeilijker was. Een week koers is toch altijd net anders dan training in de benen hebben. Ik kan me dan altijd iets meer pijn doen dan op training.’

Niet dat Philipsen alleen voor competitieritme naar de Verenigde Arabische Emiraten afzakt. ‘Ik kijk er wel naar uit om mezelf weer wat te meten in de sprint. Er komen altijd nieuwe jonge gasten bij. Toch is het niet zo dat het al begint te kietelen omdat Kooij, Milan en Merlier dit seizoen al hebben gewonnen. Ik probeer vooral mijn eigen ding te doen. De UAE Tour zie ik ook echt als een voorbereidingswedstrijd, dus als het niet meteen prijs is ga ik niet panikeren. Maar voor de moraal is het altijd goed om meteen te kunnen winnen.’

Waar de UAE Tour nog geen echt doel is, zijn de eerste Vlaamse koersen dat wel voor Philipsen. ‘Het openingsweekend is mijn eerste doel, met Omloop Het Nieuwsblad en dan Kuurne-Brussel-Kuurne op mijn 27ste verjaardag. Dat zorgt altijd voor net iets meer motivatie’, lacht Philipsen.

De Ronde van Vlaanderen staat ondanks dat openingsweekend niet op Philipsens programma. ‘Nee, normaal niet. Ik vind het wel leuk om de Ronde in mijn zetel te kijken’, lacht hij. ‘Het is toch nog altijd een echte Vlaamse hoogdag. Ik zou er eigenlijk echt wel graag bij zijn, maar alleen als ik het gevoel heb dat ik kan winnen. Ik heb niet de ambitie om daar in het beste geval voor een top tien te rijden. Jongens als Van der Poel en Pogacar overmeesteren die wedstrijd helemaal. Mannen van mijn kaliber zijn niet goed genoeg om daarmee te concurreren in die wedstrijden.’

Twee andere Monumenten staan wel opnieuw op Philipsens verlanglijstje. La Primavera wist hij daarvan vorig jaar al te winnen. ‘In de periode van Milaan-Sanremo tot Parijs-Roubaix probeer ik zo goed mogelijk te zijn. En daar probeer ik een wedstrijd te winnen, zoals vorig jaar Milaan-Sanremo. Ik moet het nemen wanneer het komt. Als dat dit jaar eens in Gent-Wevelgem is of een andere wedstrijd, dat kan allemaal. Gent-Wevelgem is een wedstrijd die ik al lang noem, maar die nog nooit echt is meegevallen voor mij.’

Voor Milaan-Sanremo en Parijs-Roubaix is het duidelijk dat zowel Philipsen als Van der Poel aan de start staan. Twee topfavorieten in dezelfde ploeg? Is dat dan geen nadeel van met zo’n kanjer in de ploeg rijden? ‘Tot nog toe heb ik het altijd als een voordeel ervaren’, zegt Philipsen. ‘Ik vind het altijd heel leuk om met hem in de ploeg te rijden. Niet alleen sportief, maar ook daarbuiten vind ik het voor een heel leuke sfeer zorgen. Ik denk ook dat hij mij alles gunt en andersom is dat net hetzelfde. Daar zie ik niet meteen een probleem.’

Van der Poel was vorig jaar nog niet top in Milaan-Sanremo, wat zijn eerste koers van het jaar was. Hij counterde Pogacar op de Poggio, maar nam niet over en dichtte nadien gaten in dienst van Philipsen, die kon winnen. Dit jaar lijkt Van der Poel de klassieker wel in topvorm te kunnen aanvatten. Hij rijdt nu eerst de Tirreno-Adriatico als voorbereiding. Wat verandert dat voor Philipsen? ‘Vorig jaar kwam dat natuurlijk goed uit in mijn voordeel. Als hij dit jaar wel top is, dan zal hij in tegenstelling tot vorig jaar waarschijnlijk niet wachten tot op de Via Roma. Dan gaat hij daarvoor al iets proberen. En als hij in topvorm aangaat op de Poggio, dan ga ik waarschijnlijk niet kunnen volgen’, lacht Philipsen.

Na het voorjaar wordt het hoofddoel opnieuw de Tour de France. Daar verging het begin van de ronde hem afgelopen jaar moeilijk, met een diskwalificatie en een eerste etappezege die lang op zich liet wachten. Hij won er uiteindelijk wel drie, maar moest zonder groene trui naar huis. Welke lessen trekt hij uit die Tour? ‘De voorbereiding zal iets anders moeten’, zegt hij. ‘Ik zal of meteen goed moeten zijn, of iets later. Vorig jaar hadden ze bij de ploeg gerekend op een zware start en was mijn beste vorm voorzien voor het derde weekend. Uiteindelijk had ik al veel te veel punten voor de groene trui verloren in de eerste ritten. Ik denk dat het altijd een balans is die we moeten zoeken.’

Philipsen was in de eerste week van de Tour bovendien kop van jut. Omdat hij van zijn lijn afweek en renners hinderde, werd hij gedeclasseerd in een rit waar hij tweede werd. Ook werden hem punten voor de groene trui afgenomen. ‘De declassering in de eerste week was een dieptepunt van de voorbije Tour. Maar dat zijn dingen die je meemaakt en waar je beter probeert uit te komen. Na de eerste zege zat ik in een betere flow, en je ziet wel vaker in het wielrennen dat het dan vlotter gaat.’

Om gevaarlijk gedrag van renners te ontmoedigen, werkt de UCI dit jaar met een gele kaartensysteem. Daar heeft Philipsen voorlopig nog geen mening over. ‘Ik moet het systeem nog eens goed bekijken’, zegt hij. ‘De ene zegt dat het wel meevalt en de andere zegt dat het toch wel streng is. Natuurlijk hoop ik ervan gespaard te blijven, maar ik vind ook dat een sprint altijd heel hard wordt uitvergroot en goed op beeld gebracht. Dus de foutenmarge daar is natuurlijk heel klein. En de foutenmarge in de andere 190 kilometer van een wedstrijd is veel groter.’

‘Of ik een voorstander van het systeem ben, is moeilijk te zeggen. Het moet vooral consequent worden gebruikt. Commissarissen beoordelen alleen maar op wat ze zien op het beeld of wat ze zelf zien. Alles wat daartussen gebeurt en wat niet op beeld staat, wordt over het hoofd gezien. In het voetbal is er bijvoorbeeld makkelijker overzicht te houden dan in het wielrennen’, zegt Philipsen.