Renner van de Maand februari: Twee Belgen en de grote herrijzenis

In januari legde Richie Porte beslag op de titel ‘Renner van de Maand’. Knap, maar niks vergeleken met februari, waarin er meer koersen worden verreden en meer UCI-punten op het spel staan. Daardoor was de keuze wat lastiger, maar uiteindelijk zijn er twee Belgen en een Colombiaan die hun opwachting mogen maken bij de huldiging!

We beginnen traditiegetrouw bij de derde plek. Die is deze maand voor degene die zijn kunststukje als laatste vertoonde: Jasper Stuyven. De bronzen medaille lag klaar voor Sergio Higuita, maar op het nippertje wist Stuyven die voor de Colombiaan weg te grijpen. Het winnen van de Omloop was daarvoor niet genoeg, het ging om de manier waarop. De Belg was vanaf de helft van de koers al met elke ontsnapping mee, en liet geen mogelijkheid onbenut om zijn goede benen te laten zien.

In februari heeft de Trek-coureur al meer gereden, maar daar ging het voor hem nog niet om de knikkers. In twee Spaanse en vijf Portugese koersdagen heeft hij de top-30 nooit aangetikt. Dat gaf ook allemaal niet, het was allemaal in voorbereiding op dat ene doel, de Omloop! Een steengoede prestatie van Stuyven, waardoor we alleen maar kunnen uitkijken voor het klassieke werk dat de komende maanden nog op het programma staat!

Net als vorige maand heeft Remco Evenepoel de tweede plek weten te grijpen in dit prestigieuze klassement. Dat deed hij toen met vijf koersdagen in de Vuelta a San Juan. Toen de maand wisselde van januari naar februari was nog niet eens bekend of hij die ronde wel zou winnen. Winnen, dat deed hij in februari. Zonder veel problemen nam hij de laatste leiderstrui uit Argentinië mee naar huis.

Toen was daar de Ronde van de Algarve. In de tweede etappe legde hij er op de Alto da Fóia allerlei ervaren klimmers op. Maximilian Schachmann, Dan Martin, Miguel Ángel López, Vincenzo Nibali en Bauke Mollema kwamen allemaal over de streep met het beeld van de billen van Evenepoel op hun netvlies. In de afsluitende tijdrit van die ronde deed hij het nog eens dunnetjes over door gehakt te maken van Rohan Dennis. Reden voor jubelstemming onder fans, maar ook reden voor zorg bij mensen die belang hechten aan spanning in de koers. In de Belgische media komen termen als Remco-mania voorbij, maar toch blijven kenners voorzichtig met uitspraken. Michel Wuyts zit met de daver op het lijf over de jongen 'die geen limieten lijkt te hebben'. Het blijft voorlopig bij kijken waar het galeischip strandt, als dat ooit al gebeurt.

Het lijkt tegenwoordig bijna een naam voor de IDL Retro: Nairo Quintana. Nog niet zo lang geleden het grootste talent van de wielerwereld, maar de laatste jaren toch steeds vaker het lachertje van het peloton. Sneu, want dat hij over bijzondere kwaliteiten beschikte, kon nog altijd iedereen zien. Toen deze zomer bekend werd dat hij de overstap van het grote Movistar naar het Procontinentale Arkéa Samsic zou maken werd dat door menig wielervolger dan ook gezien als laatste nagel aan de doodskist van de Colombiaan.

Niets blijkt minder waar te zijn dan dat. Het begon met interviews waarin hij en Warren Barguil vertrouwen uitspraken in de samenwerking, en in februari kwam daar ook de bevestiging op de fiets bij: Nairo is terug! Op 15 februari reed hij op de Mont Ventoux als een machine naar Chalet Reynard, om daar de beste tijd ooit te noteren. Een week later was de Col D’Eze het slachtoffer, ook daar won hij met een enorme voorsprong. Het belooft wat voor dit jaar. De voorlopige conclusie luidt in ieder geval: Quintana mag er dan wel uit zien als een 100-jarige vrouw uit een Inca-dorp, versleten is hij nog lang niet! (Foto's: Sirotti)