Komende zondag wordt in het Italiaanse Val di Sole een heuse
Wereldbekercross gehouden over sneeuw. En ja, dat doet een aantal crossliefhebbers
stevig dromen: krijgt de sport hier dan de erkenning die het nodig heeft om
ein-de-lijk olympisch te worden?
Sven Nys is een groot voorstander van een olympische status van het
veldrijden, zo liet hij afgelopen week nog weten in de
Sporza-podcast De Tribune. ‘The sky is the limit’, zo omschreef hij het proces dat zou ontstaan
na de toewijzing van zo’n status. Alle wielerfederaties zouden volgens hem dan
staan te springen om geld te investeren in het veldrijden. Want welke
wielerbond wil er nou géén olympisch kampioen afvaardigen naar de Winterspelen?
Nys is niet de enige die zich uitspreekt voor het veldrijden op de Spelen.
Afgelopen jaar bleek al dat de UCI namens Peter Van Den Abeele druk bezig
blijft met lobbyen. Ook Tomas Van Den Spiegel, CEO van Flanders Classics, en
Tom Van Damme, voorzitter van de Belgische wielerbond, steunen de initiatieven
die het veldrijden een internationaler perspectief moeten bieden. Zij vertelden
een jaar geleden bij
Wielerflits eigenlijk vrijwel hetzelfde verhaal als Nys. Olympische status
= meer exposure = meer geld voor de sport = …?
Op de plek van de puntjes zou moeten staan dat het veldrijden er
uiteindelijk beter van wordt, maar is dat ook zo? Op zichzelf lijkt de
redenering hout te snijden, behalve dan dat er ongetwijfeld nog meer factoren
van belang zijn als het gaat om de populariteit van een sport dan geld alleen.
Dat is geen campagne waar ik als IOC-bobo in zou geloven. Ik zou willen weten
wáárom het veldrijden dan olympisch zou moeten worden, waarom een
miljoenenpubliek over de hele wereld ervan zou moeten genieten. We moeten dat binnen
de lage landen, binnen een wielerwereldje, zeker niet als een
vanzelfsprekendheid beschouwen.
Sneeuw en ijs zijn niet de basis voor de cross
Geld is niet de basis voor je sport, net zo min als typische
winteromstandigheden dat zijn. In dat opzicht vind ik de hoop die nu op Val di
Sole gezet wordt ook enigszins ongepast. Natuurlijk kun je veldrijden op
sneeuw, of op ijs voor mijn part, maar het is géén wezenlijk essentieel
onderdeel van je sport. Sterker nog, ergens is het krom dat zo’n
winterwondercross nu als de heilige graal beschouwd gaat worden om het veldrijden
verder te helpen. Dat terwijl we net zulke interessante crossen gezien hebben
op de andere ondergronden, gras, zand, modder et cetera.
De reden van de hoop op Val di Sole is ook logisch te verklaren. Dat
gebeurt allemaal vanwege de beruchte regel zes van de toelatingscriteria voor
olympische wintersporten. Hierin staat beschreven dat een sport alleen toe kan
treden als deze op sneeuw of ijs wordt uitgeoefend. Met wat fantasie kun je
veldrijden daarbij scharen natuurlijk, omdat het sóms op sneeuw plaatsvindt.
Maar ja, ik zie ook geregeld mensen voetballen in de sneeuw. Of schansspringen
op gras. Het is maar net hoe je hem wil interpreteren.
Laat échte ambassadeurs zich uitspreken
Begrijp me niet verkeerd, ook ik zou het toejuichen dat veldrijden
olympisch zou worden. Maar laat dit dan om de juiste redenen zijn. En die
reden is, zoals Nys ook aangeeft, dat het een interessante sport is voor het
televisiepubliek op de Spelen. Het is makkelijk te begrijpen voor de niet-vaste
kijker, het duurt niet te lang en kan daarnaast rekenen op een internationaal scala aan interessante figuren, zoals
Wout van Aert, Mathieu van
der Poel en Tom Pidcock.
Wanneer we de sport écht naar dat volgende niveau willen takelen, is het
van belang dat deze figuren zich opstellen als ambassadeur. Dan geloof ik ook
écht wel dat anderen hierin hun voorbeeld kunnen volgen. Een Julian Alaphilippe,
Zdenek Stybar, Matteo Trentin of zelfs Tadej Pogacar kan hier een geweldige
bijdrage aan leveren. Gek genoeg hoor ik van geen enkele veldrijdliefhebber hier
hun mening over. Worden zij dan genoeg meegenomen in het traject? Betere
reclame en publiciteit zou ik me niet kunnen voorstellen.
Veel Nederlanders staan er zondag niet aan de start in Val di Sole, maar
Van Aert is wél van de partij. Ik ben benieuwd wat hij na afloop van de race te
melden heeft, als hij wordt geïnterviewd. Laten we alsjeblieft hopen dat hij niet alleen zegt dat de
sneeuwcross geweldig was, maar dat de cross dat eigenlijk bijna altijd wel is.
Misschien luisteren de personen die hierover gaan dan mee, en creëren we ook de aandacht voor de sport in brede zin.
Door: Jannick van der Hooft -
[email protected]