Lucinda Brand toont hart van een leeuw en laat moeilijke periode achter zich dankzij verdiende wereldtitel

Het WK veldrijden voor vrouwen is gewonnen door Lucinda Brand. De Nederlandse toonde zich de sterkste in een heerlijke driestrijd tussen de Nederlandse dames. Puck Pieterse viel letterlijk weg door een vervelende valpartij, waarna Brand Ceylin Alvarado verwees naar de tweede plek. Pieterse werd nog wel knap derde, op gepaste afstand.

Het was tot dusver geen gelukkige dag voor de Nederlanders in Hulst. Isis Versluis moest de juniorenwedstrijd laten schieten door een gebroken vinger, en niet veel later kon favoriet David Haverdings de verwachtingen niet waarmaken bij de beloften. Bij de elite vrouwen waren er genoeg 'oranje' favorieten, maar ook uitdagers vanuit het buitenland.

Bij België was er ietwat crisis: vier renners waren ziek geworden en moesten afzeggen, waaronder Julie Brouwers. De vraag was verder: hoe is het met Lucinda Brand? De Nederlandse won lang eigenlijk alles, maar was geblesseerd geraakt aan haar kuit in Maasmechelen. Met Puck Pieterse en Ceylin Alvarado waren er twee gevaarlijke kapers op de kust.

Het was dat tweetal wat snel was vertrokken, maar Brand volgde op positie drie. Amandine Fouquenet, gevaarlijke outsider en raketstarter van beroep, was juist nu heel matig weg. Hetzelfde gold voor Sara Casasola. Pieterse trok vol door, en naast haar landgenoten konden alleen Blanka Vas, Kristyna Zemanova en Jolanda Neff volgen.

Fouquenet kwam er eveneens aan maar moest nog een gaatje dichten, maar kwam snel terug. Vooraan leken de Nederlandse dames toch weer de sterksten: het was stuivertje wisselen tussen Alvarado en Pieterse, terwijl Brand bleef afwachten. Of was het van niet beter kunnen? Het verschil met de buitenlandse concurrenten groeide in ieder geval vlug.

Pieterse was heel gretig, en zette haar rivalen onder druk, maar in ronde drie nam Brand over. Die trok keihard door, en direct stonden Pieterse en Alvarado onder druk. De jongste van de drie wilde koste wat kost volgen, en ging foutjes maken: de eerste had geen gevolgen, maar de tweede zorgde voor een harde valpartij. Ze liep een flinke achterstand op en moest van fiets wisselen.

Brand verdedigde een voorsprong van vijf tellen op Alvarado, en Pieterse verloor meer tijd. Ze werd opgeslokt door de achtervolgers, en zo werd het duidelijk dat er nog maar twee dames kans maakten op de wereldtitel. Het werd niet de dag van Casasola: ze stapte af. Vooraan was het ook pech voor Brand, want ook die viel. Zo hadden we plots twee koplopers.

Het was een valfestijn, want ook Fouquenet ging tegen de grond. Het parcours bleek verraderlijk genoeg. Vooraan werd het ineens heel tactisch, want Brand en Alvarado hadden genoeg voorsprong op de podiumkandidaten. Daar was de strijd superspannend, met Pieterse, Fouquenet, Neff, Zemanova, Vas, maar ook Manon Bakker, Zoe Bäckstedt en Marion Norbert Riberolle.

Die laatste kwam samen met Zemanova ten val, waarna ze een harde duw aan de Tsjechische uitdeelde. Daar werd ze onmiddelijk voor gediskwalificeerd. Terug vooraan sloeg Brand weer een gaatje. Ze leek sterker, maar minder vlekkeloos dan haar landgenote. Het gat bleef groeien, en met een ronde te gaan was het 10 tellen. Brand leek weer de oude in Hulst en trok vol door.

Het gat bleef groeien: het was duidelijk wie de sterkste was. Daarachter was de strijd om het podium heel spannend. Pieterse had na haar val even een moment nodig, maar trok daarna vol door. Alleen Vas kon volgen, maar een foutje betekende een volledig oranje podium. Brand kon haar fiets heffen en voor de tweede keer in haar loopbaan de regenboogtrui aantrekken.