Bardet (Team DSM) grijpt ritzege en bergtrui in Vuelta; klassement blijft hetzelfde

Romain Bardet heeft het vluchtersfestijn in de veertiende Vuelta-rit succesvol weten af te ronden. De Fransman van Team DSM reed op de slotklim weg van zijn medevluchters na een enerverende rit.

Waar het de afgelopen dagen vaak tientallen, zo niet honderd kilometers duurde voordat de kopgroep van de dag vorm kreeg, was dat in deze bergrit anders: na tien kilometer ontsnapte een groep van achttien man. De namen: Nicolas Prodhomme, Clément Champoussin (AG2R Citroën), Jay Vine (Alpecin-Fenix), Jan Tratnik (Bahrain Victorious), Daniel Navarro (Burgos-BH), Aritz Bagües (Caja Rural), Jesús Herrada (Cofidis), Jens Keukeleire (EF), Xabier Azparren (Euskaltel), Arnaud Démare, Kevin Geniets (Groupama-FDJ), Tom Pidcock (INEOS), Sep Vanmarcke (Israel), Matthew Holmes (Lotto Soudal), Andrey Zeits (BikeExchange), Romain Bardet (DSM), Dylan Sunderland (Qhubeka) en Ryan Gibbons (UAE).

Het peloton liet al snel begaan en de kopgroep kreeg meer dan tien minuten cadeau van de knechten van Odd Christian Eiking, de leider van de koers namens Intermarché-Wanty-Gobert. Maar dat was op het vlakke, vanaf halfweg koers begon de weg ook meer dan eens omhoog te lopen.

Om te beginnen met de Alto Collado de Ballesteros, een monster van een klim: slechts 2,8 kilometer lang, maar wel met een duizelingwekkend stijgingspercentage van 14 procent gemiddeld. Dat is de Muur van Hoei maal drie. Spek naar de bek van een klimmer als Bardet dus, die met ogenschijnlijk gemak de punten op deze klim en daarmee de virtuele bergtrui naar zich toetrok.

Opvallend genoeg moest Pidcock op deze heuvel al afhaken. De Brit leek lange tijd een spelletje te spelen in deze Vuelta, maar op deze klim werd wel duidelijk dat Pidcock echt niet in zijn beste doen is.

In het peloton zorgden de knechten van INEOS Grenadiers, Jumbo-Visma en Bahrain Victorious voor tempo, maar echte aanvallen bleven uit. De deur achteraan stond wel wagenwijd open, maar dit was enkel voor de minder benadigde klimmers.

Na die steile pater voelden veel mannen voorin dat ze het man-tegen-man niet gingen klaren tegen Bardet, die zwaar onder druk kwam te staan. Holmes, Prodhomme en Navarro wisten een gat te pakken, maar een lekke band van de Brit maakte ook dit een moeilijk avontuur. Desondanks deden de andere twee door en fietsten ze ook nog eens een mooi gat bijeen.

In de groep daarachter voltrok zich een drama. Alpecin-Fenix-renner Vine, één van de betere klimmers vooraan, kwam hard ten val nadat hij tegen zijn eigen ploegleiderswagen aanbotste. De Australiër bleef met veel pijn zitten en zag zijn kans op de overwinning uit zijn handen glippen.

Even later voltrok zich nog een drama: Seo Vanmarcke was inmiddels naar de kopgroep van drie gereden, maar werd in een afdaling hard onderuit gekegeld door Navarro. De Spanjaard schatte de bocht volledig verkeerd in en nam de onfortuinlijke Belg met zich mee.

Prodhomme ging dus maar in zijn uppie verder, maar deed dit nog vrij aardig: de talentvolle Fransman begon met één minuut voorsprong aan de slotklim van vijftien kilometer. Hij kreeg echter een klap van de hitte bergop en verloor met rasse schreden tijd op de achtervolgers, die vervolgens weer tijd prijsgaven door voornamelijk naar elkaar te kijken.

Vanuit de achtergrond was het Zeits die als eerste (en voorlopig) enige de sprong naar voren wist te maken, terwijl Bardet zijn inhaalrace startte op zeven kilometer van de meet. De Fransman pokerde lang, maar sloeg uiteindelijk toch een mooi gat met alle mannen die op zijn wiel zaten.

Binnen een mum van tijd reed Bardet alles en iedereen voorbij. De Fransman gebruikte zo de steilste kilometer van de slotklim om zijn solo in te zetten en tegelijkertijd een voorschot te nemen op een heel mooie ritzege.

In het peloton waren het achtereenvolgens Movistar en Trek-Segafredo die het tempo omhoog gooiden, waarna Cofidis probeerde leider Eiking onder druk te zetten met Guillaume Martin, de nummer twee van het klassement. Giulio Ciccone flitste slim mee om een zaak te doen in het klassement, maar kreeg net als Martin een retourticket.

Op drie kilometer van de meet pakte López een gat, waarvan de Jumbo-Visma's niet direct onder de indruk waren. Eiking pakte het eveneens slim aan, de Noor deelde zijn klim perfect in. Kuss regelde het gat met López, Roglic zat scherp op het wiel van zijn Amerikaanse adjudant.

Eiking behield zijn leiderstrui uiteindelijk met verve, terwijl López zo'n drie seconden op de streep overhield van zijn voorsprong op Bernal, Roglic, Mas en Haig.

Lees je via de app? Klik dan op deze link!