Roel van Sintmaartensdijk nu écht WorldTour-prof: 'Teunissen en Van Poppel zeiden dat het wel goed zat'

Roel van Sintmaartensdijk begint deze week in Oman aan zijn eerste volledige jaar als renner in de WorldTour. De hardrijder, wiens broer Daan afgelopen weekend nog Nederlands kampioen strandracen werd, kijkt er naar uit om veel bij te leren op het hoogste niveau en hoopt zich zo nu en dan al te kunnen tonen. In de Leiderstrui sprak de immer vriendelijke renner!

De Nederlander werd vanuit de opleidingsploeg van Intermarché-Wanty doorgeschoven naar de proftak, al maakte hij vorig jaar ook al onderdeel van het wintertrainingskamp van de Belgische formatie. Van Sintmaartensdijk voelt zich duidelijk op zijn plek binnen de ploeg waar Aike Visbeek sportief de lijnen uitzet, waarbij hij hoopt dat hij dat ook kan tonen op het asfalt. Er wacht hem in ieder geval een mooi jaar.

‘Het is bijzonder dat je jezelf per 1 januari prof mag noemen, maar ik heb vorig jaar als belofte al het trainingskamp in januari mee mogen maken. Qua renners en staf is het grotendeels hetzelfde, dus het voelt wel vertrouwd. De sfeer is goed en het is altijd lekker om met zijn allen in Spanje te werken aan de vorm.’

‘Die zijn er niet echt. De aanpak is hetzelfde en er is sprake van een duidelijke strategie, een duidelijke jaarplanning en een rolverdeling die op voorhand bekend is. Zo weet je je planning al en dat helpt wel echt.’

‘Ik doe wat wedstrijden met de sprinters, maar ben ook onderdeel van de klassieke ploeg. Zo kan ik nieuwe wedstrijden ontdekken in de WorldTour, maar ook met Gerben Thijssen mee in de sprinttrein. Daar staan wel een paar mooie koersen op, dus. Ik begin in Oman en dan rijd ik Omloop Het Nieuwsblad, Samyn en vervolgens Parijs-Nice. Dat zijn mooie, grote koersen.’

‘Natuurlijk. Dat is een hoog aangeschreven wedstrijd, waar het niveau superhoog gaat zijn. Daar heb ik wel wat spanning voor al ik er aan de start verschijn, maar als je weet dat je goed voorbereid bent met de ploeg kan het alleen maar een mooie week worden. Maar uiteraard denk je wel als je hoort dat je deel mag nemen: sow, dat is een grote wedstrijd.’

‘Inderdaad, dat zijn de wedstrijden op het hoogste niveau. Waar de beste renners aan de start verschijnen. Dat ik van de ploeg het vertrouwen krijg om daar in mijn eerste jaar al mee te doen, is natuurlijk ook mooi.’

‘Dat is vanaf het eerste moment al heel sterk aanwezig. Toen ik vorig jaar bij het team kwam, zeiden ze: je bent eigenlijk al profklaar, maar we willen je nog één jaar als leider van de onder 23-ploeg gebruiken. Zo konden we afwisselen tussen koersen in dienst rijden en de beloftenraces zelf een resultaat nastreven, wat ik heel mooi vond. Dat je dat vertrouwen krijgt en zelf weet dat je er klaar voor bent, geeft wel een boost.’

‘Ik behoorde tot de betere beloftes en dan kijken ze automatisch iets meer naar je. Ik zag het dus zeker zitten om nog één jaar belofte te zijn, ook omdat ik ondertussen wel met de ploeg mee kon op trainingskampen en dergelijke. Bij het Development Team kon ik die ervaringen ook al een klein beetje overdragen.’

‘Met Nederlandse staf als Adriaan Helmantel en Aike Visbeek voelt het eigenlijk aan als thuis, ook omdat er veel Nederlandssprekende Belgen zijn. De voertaal is ook Engels binnen het team, dus eigenlijk is het sowieso redelijk internationaal. Ik heb het in ieder geval heel goed naar mijn zin binnen dit team.’

‘Daar trek je wel mee op, maar bij deze ploeg is het juist gemixt aan tafel. Dat is alleen maar mooi, want dan krijg je geen groepjesvorming. Het is niet zo dat de Belgen, Italianen en Nederlanders apart zitten, maar iedereen zit door mekaar heen. Taco heb ik door zijn hersenschudding nog niet veel gezien, maar ik ben blij dat hij hier een paar dagen is. Die andere jongens heb ik vorig jaar wel mee gekoerst. Mike en Boy zeiden me ook dat het wel goed zat toen ze me zagen rijden, dus dat was wel mooi om te horen.’

‘Zeker, dat is helemaal goed uitgedraaid. Mee op trainingskamp in december en januari… beginnen in Algarve en een week later won ik zelf bij de beloften. Verder heb ik gedurende het jaar meerdere koersen kunnen rijden in dienst van de plan, waardoor we met veel renners van de beloftenploeg prof zijn kunnen worden. Dat was het plan en dat lukte precies.’

‘In grote lijn weet ik dat, maar het kan natuurlijk altijd zijn dat er door ziektes of blessures wat dingen veranderen. Ik rijd na Parijs-Nice ook nog de Belgische klassiekers met Gerben, zoals Nokere, Bredene en De Panne. Maar ook bijvoorbeeld de Volta Limburg. Ik vind het echt een mooie planning.’

‘In principe denk ik dat ik het aan zou kunnen, maar het staat er nog niet op. Tijdens trainingen en wedstrijden merk ik wel dat ik niet verslechter naarmate het langer duurt, dus in die zin denk ik dat ik er een grote motor in heb zitten. In de Vuelta is het aardig wat bergop: niet dat ik er slecht in ben, maar ideaal is het niet. Normaliter is het nog echter nog niet voor dit jaar.’

‘Afgelopen jaar heb ik ook wat goede tijdritten gereden. Voor mijn lengte ben ik vrij licht, maar niet licht genoeg om bergop vooraan mee te doen. Ik denk dat ik de klassiekers met een zwaar profiel aan zou moeten kunnen: een beetje heuvelachtig en een sprint heb ik ook nog wel in huis. Verder kan ik mijn ding doen in de lead-outtrein, omdat ik met mijn lengte jongens uit de wind kan zetten. Een allround renner dus, die op alle vlakken wel een beetje uit de voeten kan.’

‘Ik wil belangrijk zijn in de lead-out en de klassiekers ontdekken. Zo’n koers als Roubaix, de hele dag hard rijden… dat zijn de koersen die ik wil ontdekken.’

‘Ik weet het niet. Misschien dat het de algemene ontwikkelingen zijn met de wetenschap, voeding en dergelijke? Alles wordt al heel vroeg tot in de puntjes uitgezocht, waardoor de resultaten bij talenten ook sneller komen. En dan maak je die stap misschien sneller dan vroeger, omdat je eerder opvalt.’

‘Neem Alexy Faure Prost: hij is superjong, een tweedejaarsbelofte die supergoed bergop kan rijden. Hij was dit jaar de kopman in de Giro NextGen, waar ik hem van dichtbij mee heb mogen maken. Het is mooi om met zo’n jongen te werken, als eerstejaarsbelofte reed hij al heel goed. Tweede op de Stelvio in de Baby Giro, dan moet je ook echt wel een uur lang wattages kunnen trappen.’

‘Ik heb elk jaar veel stappen gezet. Ik ben als clubrenner begonnen bij de beloftes en ben toen via VolkerWessels bij de opleidingsploeg terechtgekomen, maar ook al veel kunnen leren van de ervaren mannen bij Intermarché. Trainingstechnisch zit er nog wel rek op, richting de toekomst.’

‘Ik heb tot dusver elk jaar dat stapje meer kunnen doen naar boven. Nu sta ik voor mijn eerste profjaar en die stappen wil ik blijven maken, zodat ik uit kan groeien tot een renner die mooie resultaten kan rijden en belangrijk kan zijn voor zijn ploeg.’

Tom van der Salm (Twitter: @TomvanderSalm) | e-mail: [email protected])