Wuyts en Boonen strooien met lof naar Van Baarle: 'Hij is een Pedaleur de Charme'

Het is één en al INEOS Grenadiers wat in de drie recente voorjaarskoersen – Amstel Gold Race, Brabantse Pijl en Parijs-Roubaix – de klok sloeg. De Britse ploeg imponeerde met haar collectieve kracht, niet door stug naar de wattagemeters te kijken, maar door keihard koers te maken. Ook wieleranalist Michel Wuyts en ex-renner Tom Boonen zijn onder de indruk.

Het meest fraaie resultaat van INEOS komt uiteraard van Dylan van Baarle, die overtuigend de winst in Parijs-Roubaix naar zich toetrok. Wuyts en Boonen, hebben in hun gelijknamige podcast (Wuyts & Boonen) van Het Laatste Nieuws louter lovende woorden voor de Nederlander. ‘Ik ben een heel groot bewonderaar van Dylan’, trapt Boonen af. ‘Ik heb een aantal jaar samen met hem gereden: een fantastische coureur. Ik heb zijn progressie jaar naar jaar zien plaatsvinden. Ik kwam hem vaak alleen tegen in Spanje te trainen. Altijd bezig met zijn job en dat loont nu. Hij heeft sinds een paar jaar geleden écht zijn neus aan het venster gestoken en zich op het blaadje gezet van kandidaat winnaars voor monumenten.‘

Ook de manier waarop Van Baarle koerst, bevalt Boonen. ‘Hij maakt koers en gaat op momenten dat niemand het echt verwacht: hij pakt dertig, veertig meter en niemand kan hem meer terugpakken. Hij is ook voor de komende jaren een bepalende factor. Hij zal nooit iemand zijn die Van der Poel en Van Aert qua overwinningen gaat evenaren, maar hij is wel honderd procent iemand waar ze de komende jaren rekening mee moeten houden.’

Dan is het de beurt aan Wuyts: ‘Op het moment dat hij wegrijdt bij zijn andere drie kompanen (Matej Mohoric, Yves Lampaert, Tom Devriendt, red.) is het gat naar Van Aert een goede 27, 28 seconden. Hij diept dat uit tot 1.45 minuten… Je kan dat als normaal beschouwen, maar ik vind dat niet normaal. Ik vind dat bijzonder sterk. Ik houd ook van zijn stijl: qua positie op de fiets en behoud van positie zeker top vijf. Hij is een Pedaleur de Charme.’

Na de terechte loftuitingen richting Van Baarle komen enkele andere INEOS-renners aan bod. Te beginnen met Filippo Ganna, die van Parijs-Roubaix een groot doel maakte en zich op een bijzondere manier voorbereidde. Uiteindelijk was de Italiaanse tijdritbom ook erg sterk, maar toonde hij dat met name in de achtergrond van de koers. ‘Hij begon zich op te jagen’, zegt Boonen. ‘Die eerste lekke band ging nog wel. Hoe hij terugreed was indrukwekkend, vervolgens nog eens en nog eens. De waarheid: als je door lekke banden of andere pech achterin komt in Roubaix, dan stapelt het zich op; ze vallen voor je en dan kun je er weer niet langs. Dat creëert zo veel stress, dat Ganna zich gewoon vergaloppeerd heeft. Zonder stress en lekke banden was hij écht dicht geweest. Hij was supersterk.’

Wuyts wil het ook nog even hebben over Ben Turner: ‘Hij was voor mij één van de meest imponerende figuren. Wat was dat allemaal? Dat is een sleutelfiguur, vooral in de Amstel Gold Race.’ Daar reed de 22-jarige Brit, die gedurende de winter ook in het veldrijden actief is, het peloton aan gort. Ook in Dwars door Vlaanderen, de Brabantse Pijl vertolkte hij een hoofdrol. Turner sloot zijn voorjaar in Roubaix stikkapot af met een knappe elfde plek.