Wielerjaaroverzicht: April | Terpstra grijpt tweede monument, Alaphilippe pakt over

Op Eerste Paasdag, 1 april, stond de Hoogmis op het programma. Het beloofde een spektakel te worden, met kansen voor onder meer Niki Terpstra. Hij had in maart de E3-Harelbeke gewonnen en een week later zou het in de Ronde moeten gebeuren. De Nederlanders lieten zich goed zien, met Dylan van Baarle en Sebastian Langeveld in de aanval samen met de Deen Mads Pedersen. Het zou alleen nog maar mooier worden.

Op de Kruisberg, zo’n dertig kilometer van de meet, reed Vincenzo Nibali weg. Er was maar één renner die meeging en dat was Niki Terpstra. De Nederlander liet de Italiaan binnen de kortste keren keren weer staan en reed solo naar de Oude Kwaremont. Daar kwam hij de drie vluchters tegen en liet hen uiteindelijk ook weer achter. Pedersen bood nog knap weerwerk, maar uiteindelijk was het Terpstra die in zijn eentje als eerste over de streep in Oudenaarde ging.

Lees verder onder foto
(foto: Quick-Step Floors/Getty Images)

Het volgende hoogtepunt in het wielervoorjaar was uiteraard Parijs-Roubaix. Ondertussen had Fabio Jakobsen ook al gewonnen in de Scheldeprijs, maar de wielerogen waren toch vooral op Noord-Frankrijk gericht. De koers ontbrandde vroeg, met Philippe Gilbert die al in het Bos van Wallers de forcing voerde. Het was de aanzet voor een levendige koers, met onder meer Zdenek Stybar die in de aanval was. Voorspel, zo bleek.

De finale was lang, maar spectaculair. Met zo’n zestig kilometer te gaan viel het even stil, en dat was het moment voor de wereldkampioen om weg te rijden. Peter Sagan reed naar de koplopers toe, ondanks pogingen van de sterke Van Aert om de Slovaak te pakken te krijgen. Sagan kwam uiteindelijk samen met Silvan Dillier. Samen reden ze naar het Velodrome, waar de wereldkampioen de Zwitser klopte. Niki Terpstra was nog ontsnapt en werd derde.

Tijdens de koers sijpelde al langzaam het nieuws binnen dat de Belgische coureur Michael Goolaerts in kritieke toestand naar het ziekenhuis in Lille was afgevoerd. Hij kreeg een hartstilstand en zou later in de avond overlijden. De wielerwereld was in grote shock en het trieste nieuws zou nog lang blijven hangen.

Hoe wrang ook, de koers gaat door, ook na een overlijden. Eerst was er de Brabantse Pijl, waarin een aantal ploeggenoten van Goolaerts meereed. Alle coureurs reden met rouwbanden en het eerbetoon bij de start maakte veel indruk. Winnaar Tim Wellens reed wijzend naar de hemel over de finishstreep. Ook in de Amstel Gold Race begonnen de renners met een minuut stilte, waarna er gekoerst werd.

De Nederlanders lieten zich in de finale nauwelijks zien, op vroege vluchter Oscar Riesebeek na. Na de laatste klim van de dag, de Bemelerberg, reed Michael Valgren weg bij een elitegroepje met mannen als Peter Sagan, Alejandro Valverde en Julian Alaphilippe. De Deen kreeg oud-winnaar Roman Kreuziger mee, maar die was geen partij in de sprint. Valgren won voor Kreuziger en een andere oud-winnaar: Enrico Gasparotto.

Met de Amstel Gold Race achter de kiezen zit het klassieke voorjaar er bijna op. De Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik wachten nog en van tevoren ben je dan geneigd te denken dat Alejandro Valverde wel even gaat winnen, minimaal op de Muur van Huy dan toch. Het liep anders.

Normaal gesproken wordt er gewacht tot de laatste kilometer met belangrijke aanvallen. Nu was er met een uur koers voor de boeg een demarrage van Vincenzo Nibali. Hij kreeg leuk volk mee en dat maakte de koers hard, ook al werd de kopgroep nog voor de Muur ingelopen. In de slotmeters was Alaphilippe de eerste die demarreerde en Valverde niet meer langszij zag komen. Voor het eerst sinds 2013 won de Spanjaard niet. Bauke Mollema werd verdienstelijk zesde.

Ook in Luik was Valverde de titelverdediger en ook in Luik werd de voorbije jaren vaak de beslissing in de laatste kilometers gemaakt. Dit jaar gebeurde het al eerder. Op de top van de Roche aux Faucons, twintig kilometer nog te gaan, reed Bob Jungels weg, nadat eerst onder meer Tom Dumoulin zich had laten zien.

De favorietengroep twijfelde en liet het gat oplopen richting 45 seconden. Op de Saint Nicolas waren er nog pogingen weg te rijden, maar het zat er niet in. Terwijl Jungels al over de finish was, won Michael Woods de sprint voor plek twee voor Romain Bardet. Sunweb-Nederlanders Sam Oomen (dertiende plaats) en natuurlijk Dumoulin (vijftiende) lieten zien dat ze richting de Giro-vorm gingen.

In de lage landen kijken we in april vaak naar de grote klassiekers, maar er was meer. Primoz Roglic was in die andere wedstrijden goed op dreef. Hij won de Ronde van het Baskenland, na drie keer tweede te zijn in een rit en de tijdrit te winnen. Vervolgens won hij ook de Ronde van Romandië. Twee dikke vissen dus voor de Nederlandse ploeg, ook al was het buiten de schijnwerpers.

In Spanje won Roglic met meer dan een minuut voorsprong op Mikel Landa. In Zwitserland kwam Egan Bernal nog dichtbij, op acht seconden. Beste Nederlander in het Baskenland was Bauke Mollema met een zevende plek. Steven Kruijswijk knechtte in Romandië goed voor Roglic en werd zelf zesde.

April
1: Ronde van Vlaanderen - Niki Terpstra
2-7: Ronde van het Baskenland - Primoz Roglic
3-6: Circuit Cycliste Sarthe - Pays de la Loire - Guillaume Martin
4: Scheldeprijs - Fabio Jakobsen
8: Parijs-Roubaix - Peter Sagan
8: 64 Klasika Primavera de Amorebieta - Andrey Amador
10: Paris-Camembert - Lilian Calmejane
11: Brabantse Pijl - Tim Wellens
14: Tour du Finistère - Jonathan Hivert
15: Amstel Gold Race - Michael Valgren
15: Tro-Bro Léon - Christophe Laporte
16-20: Tour of the Alps - Thibaut Pinot
17-22: Ronde van Kroatië - Kanstantsin Siutsou
18: De Waalse Pijl - Julian Alaphilippe
20-22: Vuelta a Castilla y Leon - Ruben Plaza
22: Luik-Bastenaken-Luik - Bob Jungels
24-29: Ronde van Romandië - Primoz Roglic
27-29: Vuelta Asturias - Richard Carapaz

Lees ook de andere seizoensoverzichten:
- Januari
- Februari
- Maart

Jasper den Boon (E-mail: [email protected] / Twitter: @JasperdenBoon)