Nabeschouwing Kerstspecial Deel 1: 'Kippenvel ongeacht je land of teamvoorkeur'

Goed, het jaar is achter de rug en dus gaan we even terugblikken. Heb je genoten van dit jaar, of keek je al snel uit naar volgend jaar?
Kasper: ‘Ik heb zeker genoten, alleen die winter duurt altijd zo lang. Het veldrijden is wel leuk, maar redt het voor mij toch niet bij de wegkoersen. Dus ik kan niet wachten om te gaan nachtbraken met de Tour Down Under.’
Aljan: ‘Het is altijd wat dubbel natuurlijk. Als je eenmaal in de flow zit van koers na koers wil je niet stoppen. Maar elk jaar weer beginnen met het Vlaamse voorjaar, afwachten wie er nu weer doorbreken en de aanloop naar de grote rondes is ook fantastisch. Het is een beetje van allebei denk ik. Maar het was echt een heerlijk wielerjaar. Ik heb in ieder geval niets te klagen gehad.’

Dit jaar stond voor ‘ons Nederlanders’ toch vooral in het teken van de grote rondes, denk ik. Wat was de allermooiste?
Aljan: Dan ga ik toch voor de Giro. Een ijzersterke Tom Dumoulin. Een nog sterkere Simon Yates. Richard Carapaz. De ineenstorting van Pinot. De ineenstorting van Yates. De solotocht van Chris Froome. Sam Oomen die nog even mee de top tien in reed. Je hebt in de Giro altijd het gevoel dat er iets kan gebeuren. Dat mis ik nog wel eens in de Tour. De Vuelta was mooi, maar ik had daar al vroeg het gevoel dat de winnaar met Yates al wel bekend was. Dat doet wat afbreuk. Alhoewel er ook prachtige ritten in Spanje waren met onder meer de zeges van Ben King en de onvermoeibare Bauke Mollema.’
Kasper: ‘Ik ga mee met Aljan. De Giro zat zóveel in met alleen al die Finestre-rit, maar ook daarbuiten hebben we een aantal heerlijke dingen gezien. Een paar bloedstollende battles tussen Dumoulin en Yates, de aanvallen van Dumoulin in die laatste rit, terwijl hij eigenlijk leeg was, om vervolgens nog zijn klasse te tonen door voor de top tien van Oomen op kop te sleuren.’

Eind 2017 zwaaide Contador natuurlijk af. Heb je hem gemist in de grote rondes?
Aljan: ‘Uiteraard. Altijd aanvallen en rijden om te winnen, ook als het eigenlijk niet meer kan. Die solotochten van Froome in de Giro en Kruijswijk in de Tour zijn wel een mooi eerbetoon geweest, denk ik. Als je één renner een jaar eerder had moeten aanwijzen die dat zou doen, dan was hij het.’
Kasper: ‘Ik miste hem ook wel, maar niet zo erg als ik zou verwachten. In de grote ronden is er verrassend avontuurlijk gekoerst. Wel ben ik benieuwd of Roglic, Kruijswijk en Dumoulin met Contador in de Tour Sky echt kapot hadden kunnen slaan en er één tegen vier-duels van hadden kunnen maken met Thomas. Maar dat had ook met Bardet of Quintana gekund, als zij hun normale niveau hadden gehaald.’

Welke renner heeft jou dit jaar het meest op het puntje van je stoel laten zitten?
Kasper: ‘Dan ga ik toch voor Kruijswijk en zijn onderneming richting Alpe d'Huez. Wat hij daar ging doen, zo vroeg in een grote ronde, was echt onwaarschijnlijk. Ook op weg naar Laruns met Roglic en in de Vuelta heeft hij dat nog een paar keer geflikt. Zonde dat het niet een keer beloond is met een zege. Ik hoop dat-ie volgend jaar wat wint. Wat maakt niet uit. Desnoods een massasprint in de Ronde van Langkawi.’
Aljan: ‘Voor mij is dat Niki Terpstra. Die solo’s in de Ronde van Vlaanderen en de E3 Harelbeke waren genieten en de voorsprong leek lang behapbaar voor de achtervolgers. Hopelijk komt hij bij zijn nieuwe ploeg ook goed uit de verf komend voorjaar. Oh, en een shout-out naar Dumoulin op het WK. Ik zat op het puntje van de bank.’

Welk moment van dit jaar blijft je het meeste bij?
Aljan: 'Dan ga ik nu voor de solo van Kruijswijk. Je denkt eerst: ‘Wat gaat-ie nu doen, dat kan toch nooit?’ Dan gaat het naar: ‘zo zo, dat is een aardige voorsprong.’ Even komt dan de gedachte dat hij het gewoon gaat redden en uiteindelijk op minder dan een minuut van de winnaar in de top tien finishen. Wat een wereldetappe was dat!’
Kasper: ‘Ik kan weer voor de Finestre of Alpe d'Huez gaan, maar dat zijn meer hele etappes dan een moment. Daarom kies ik voor Degenkolb zijn overwinning in de Tour de France. Dat was zo gegund. Dat was kippenvel ongeacht je land of teamvoorkeur.’

La Course was bij de vrouwen het meest opvallende moment van het jaar, denk ik.
Kasper: ‘Dat lijkt me vrij overduidelijk, ja. De ‘winnares’ stond al overal online (ook In de Leiderstrui is schuldig, red.) en toch ging het nog even mis voor Van der Breggen. Extra mooi is het dan, de manier waarop ze uiteindelijk wereldkampioen wordt. Superieur aan de rest van het veld. Zeker nadat de teamtactiek haar het EK kostte.’
Aljan: ‘Dat La Course sloeg natuurlijk alles. Wat Kasper zegt, de tweets en artikelen stonden al klaar of werden zelfs gepubliceerd. Op het moment dat iedereen denkt dat het niet meer kan, er tóch overheen knallen. Ik kan me niet voorstellen hoeveel pijn dat moet hebben gedaan bij Van der Breggen.’

Er zijn een paar koersen te noemen met verrassende winnaars, welke zege heeft jou het meest verbaasd?
Kasper: ‘Valgren. En dan vooral dat hij de combi Omloop en Amstel wist te winnen. Dat zie je niet heel vaak. Het zijn twee totaal verschillende koersen en het betekent dat je tijdens het voorjaar van het openingsweekend tot het eind goed bent. Dat is klasse.’
Aljan: ‘Eens. Die tweede plaats in de Gold Race twee jaar terug liet al wel zien dat het een sterke jongen was. Maar dat hij dit zou laten zien dit jaar had ik nooit verwacht. En als je dan ziet dat hij ook nog in de top tien eindigt op het loodzware WK… Respect hoor.’

Twee namen: de verrassing en de tegenvaller van het jaar.
Aljan: ‘Verrassing Geraint Thomas. Nog nooit hoger geëindigd dan vijftiende in een grote ronde en dan toch zo’n foutloze Tour afwerken, terwijl je ploeg twee weken lang eigenlijk voor Froome rijdt. Petje af. De tegenvaller is toch wel Marcel Kittel. Die bakte er niks van. Zonde, want het zou de sprints alleen maar mooier maken.’
Kasper: ‘Met Kittel ben ik het eens. Mijn verrassing is Pascal Ackermann, die bijna uit het niets alles op een hoop sprint.’

En als we diezelfde stelling fixeren op de Nederlanders?
Kasper: ‘Jakobsen die zich zo direct aanpast aan het hoogste niveau getuigt echt van klasse. Een echte tegenvaller benoemen vind ik lastig. De Nederlanders die je niet zo nadrukkelijk hebt gezien als gehoopt, hebben ook flink wat pech gehad. Gesink, Boom en Poels bijvoorbeeld. Mag ik een escape?’
Aljan: ‘Antwan Tolhoek was voor mij de grote verrassing. Voor hij klassementen rijdt moet zijn tijdrit wel beter. Maar in de bergen is het toch gewoon genieten? Zo’n klein ventje dat in de rondjes van een week met de besten mee naar boven gaat en daarna in de Tour dat gewoon nog eens over doet. Heerlijk! Ik had gehoopt dat Moreno Hofland bij Lotto Soudal weer een stapje zou maken. Hij reed echter veel in dienst van Greipel en leek niet echt uit de verf te komen daar. Misschien dat het EF Education First wel gaat lukken komend jaar.’

Mogen we spreken van een Nederlands succesjaar?
Kasper: ‘Zeker. Winst in de Ronde van Vlaanderen, in twee grote rondes op het podium en voor het eerst sinds 1990 in de Tour. Vier etappes in de grote rondes, maar vooral naast alle mooie zeges en resultaten hebben Nederlandse renners zich goed en attractief laten zien dit jaar.’
Aljan: ‘Dumoulin, Groenewegen, Terpstra, Jakobsen, Van der Poel, Van der Hoorn, Van Schip en ga zo maar door. Zoals we dan in Drenthe zeggen: ‘t kun minder.’

Dan kijken we even vooruit naar volgend jaar: van welke transfer viel je echt van je stoel?
Aljan: ‘Valgren naar Dimension Data zag ik totaal niet aankomen. Terpstra naar Direct Energie was ook een aardige verrassing. En de transfers van Tony Martin en Wout van Aert naar LottoNL-Jumbo had ik je voor dit seizoen ook niet op een briefje gegeven.’
Kasper: ‘Quick-Step is nooit bang geweest om te verjongen, dus dat Terpstra gaat snap ik nog enigszins. Maar dat ze Schachmann en Gaviria tegen wil en dank afstaan, vind ik toch wel verrassend. Het is frappant dat je als ploeg 73 zeges kan binnenhalen, maar niet genoeg sponsors om een talent als Schachmann binnenboord te houden.’

Wat mogen we van Terpstra bij Direct Energie verwachten?
Aljan: ‘Het wordt vooral interessant om te zien in hoeverre de ploeg van Terpstra invloed heeft gehad op zijn koersgedrag en het gedrag van de concurrenten. Met de benen die hij dit jaar had in het voorjaar zou hij komend jaar natuurlijk ook weer mee moeten doen. Maar het ploegenspel kan niet meer worden gespeeld. Het kan dus wel eens een tandje lastiger worden.’
Kasper: ‘Terpstra heeft na dit jaar niet echt meer wat te verliezen. Zeker in het voorjaar heeft hij zijn grote doelen behaald. Dus ik denk dat hij er vooral lekker in gaat vliegen. En over dat ploegenspel: met Petit, Turgis, Boudat en Gaudin heeft hij toch een aardig ploegje om zich heen. Ook tijdens de Tour verwacht ik dat hij er lekker hard tegenaan gaat. Vooral die ritten aan het eind van de eerste week bieden hem kansen.’

Zoals altijd nemen er ook een paar routiniers afscheid van de sport. Wie ga je het meeste missen?
Kasper: ‘Er zit dit keer geen icoon bij à la Boonen, Cancellara of Contador. Maar met Tankink en Pozzato vertrekken er wel een paar figuren die het peloton altijd enorm gekleurd hebben.’
Aljan: ‘Natuurlijk ga ik Bram Tankink het meeste missen, zonder twijfel. Toch zijn er nog wel een paar namen die voor mijn gevoel in het peloton horen. Sylvain Chavanel, Filippo Pozzato, Damiano Cunego, Simon Gerrans en Stef Clement. Die zijn er voor het grootste gedeelte van mijn wielerjaren bij geweest.’

Waar kijk je het meest naar uit voor volgend seizoen?
Kasper: ‘Hoe Dumoulin zich gaat houden in de Giro. Ik snap dat hij voor de Giro kiest, hoewel ik het best wel jammer vind, maar dat betekent nu wel dat hij een keer in zo'n ronde start als dé te kloppen man. Iedereen heeft al weken geroepen dat hij de Giro moest doen vanwege het parcours dat op zijn lijf geschreven is, daardoor zullen er nu ongetwijfeld ook mensen zijn die alles lager dan de eerste plek hem als een verlies zullen proberen aan te praten.’

Is alles lager dan de eerste plek een verlies?
Kasper: 'Dat is te makkelijk. Om zo’n grote ronde te winnen moet alles meezitten, ook dingen die je niet in de hand hebt. Met Roglic heeft hij bovendien iemand tegenover zich die ook top in het klimmen en het tijdrijden is. Maar als Dumoulin de Giro niet wint, dan zal het ongetwijfeld een keer gaan knagen.'

Aljan, waar kijk jij het meest naar uit?
Aljan: ‘Pff, wat niet. Het Vlaamse voorjaar, de Giro, de Tour natuurlijk. Nieuwe beloftes, Van der Poel en Van Aert. Kiezen is onmogelijk.’

Kies dan maar een ‘new kid’ van wie je veel verwacht.
Aljan: 'Sosa in de WorldTour wordt heel interessant. En verder natuurlijk Van der Poel en Van Aert in de klassiekers. Daar verwacht ik echt heel veel, misschien wel té veel, van.’
Kasper: ‘Evenepoel mag een jaartje (of twee) wennen na deze reuzenstap en wat Sosa betreft verwacht ik niet dat het getouwtrek hem veel goed heeft gedaan. Dus ik ga voor Gino Mäder.’

Drie grote rondes. Drie namen. Shoot!
Kasper: ‘Roglic, Dumoulin, Lopez. In die volgorde. Goodbye Britain!’
Aljan: ‘Yates, Froome en verrassend Bernal. Nu nog even hopen dat de juiste mensen naar de juiste koers worden gestuurd.’ (Foto: BORA-hansgrohe / Bettini Photo)

Door: Marijn van den Berge (E-mail: [email protected] / Twitter: @Marijnvdberge97 )

Met dank aan:
Kasper Hermans (E-mail: [email protected] / Twitter: @Kzzas)
Aljan Wassens (E-mail: [email protected] / Twitter: @Crocmaz)