Waarom het WK veldrijden in Hulst weleens de dag kan worden van Shirin van Anrooij

De ogen zijn richting het WK veldrijden in Hulst allemaal gericht op Lucinda Brand en haar Nederlandse uitdagers Puck Pieterse en Ceylin Alvarado. Alle drie wonnen ze dit seizoen al mooie crossen, waarbij vooral Brand huishield in het overgrote deel van het seizoen. En toch is het niet gezegd dat één van de drie op 31 januari de regenboogtrui aantrekt, bewees de laatste test op zondag in Hoogerheide.

Hoewel Pieterse de cross won en Brand en Alvarado er helemaal niet bij waren, waren er in het frisse zonnetje van Hoogerheide een hele hoop dames die met blije gezichten op de Brabantse Wal stonden uit te hijgen. De Tsjechische Kristyna Zemanová noteerde haar zoveelste topresultaat van deze winter en werd tweede, voor de Franse seizoensrevelatie Amandine Fouquenet

Achter de piepjonge Zoe Bäckstedt, die in principe voor het eerst bij de elite-categorie een WK gaat doen, werd Shirin van Anrooij vijfde. Het was haar vijfde top-5 in twaalf crossen deze winter, waarvan er twee op het podium eindigden. In Koksijde en Hofstade werd ze twee dagen achtereen tweede. In de afgelopen weken zat ze er altijd wel bij, maar was een podiumplek niet meer voor haar weggelegd.

En toch zou het op 31 januari weleens de dag kunnen worden van Van Anrooij, die zelf de hele winter al geen nummertjes wenst te plakken op haar ambities. Daarvoor was de cross-loze periode van bijna twee jaar door een operatie aan de liesslagader te lang. En daarvoor was ze simpelweg eerst nog vooral op zoek naar een goed gevoel en bevestiging, en nog niet zozeer een resultaat.

Maar toen Van Anrooij zondag over de streep was in Hoogerheide, stond er een uitgelaten atleet langs de kant bij haar team. De start was beter dan ooit geweest, de benen werden iedere ronde beter en het was door die ene tegenvallende ronde dat Van Anrooij niet hoger eindigde. Ze was weer de vinnige crosser, die vocht om positie, nooit opgaf en dat met twee benen die ongetwijfeld pijn deden.

Want nadat Van Anrooij in januari het NK miste, doordat ze in de dagen ervoor ziek was geweest, ging het roer (noodgedwongen) om en ging ze keihard aan de slag in de Spaanse zon. 'Ik heb daar twee zware weken gedraaid. Ik heb na Benidorm (waar ze zesde werd, red.) ook doorgetraind, om zo die supercompensatie te hebben voor het WK', zei ze bij In de Leiderstrui.

De welbekende supercompensatie, het fenomeen waarbij je lichaam na een periode van training sterker wordt dan ervoor, door het simpelweg rust te geven. En dat is precies wat Van Anrooij in de week tussen Hoogerheide en het WK gaat doen. 'Heel veel rust, haha! Het zal erom gaan om zo fris mogelijk aan de start te staan van het WK.'

Als de benen op vrijdag tijdens de Team Relay, waar Van Anrooij wordt opgesteld, dan inderdaad ineens draaien als een tierelier, is er zaterdag bij het WK voor elite-vrouwen misschien wel een hoop mogelijk. 'Ik heb wel het idee dat er meer in zit qua uitslag, dan wat eruit komt', zei ze in Hoogerheide niet voor niets. Dit keer was het een minder rondje, die haar achter de feiten aan liet rijden.

Het leuke van een WK is, dat alle behaalde resultaten uit het verleden niet tellen. Iedereen begint op nul en de benen van de dag gaan het woord doen. Zo zagen we al heel vaak podiumklanten, die in de weken ervoor niet per se bij de besten hoorden. Van Anrooij kijkt er dan ook enorm naar uit. 'Het wordt een heel open strijd.'

'Het is duidelijk dat we met heel veel sterke rensters zijn en dat voor iedereen geldt dat je een topdag moet hebben, wil je meedoen voor winst en het podium', zei ze erover. 'Het wordt een momentopname', vervolgde ze veelzeggend. 'Dus ik hoop dat ik goede benen heb en een goede wedstrijd rijd, waar ikzelf tevreden mee kan zijn. Dan zien we wel welke uitslag daaraan vasthangt.'

Rijd haar er maar eens af straks, in Hulst.

Bram van der Ploeg (X: @BvdPloegg | e-mail: [email protected])