Italiaans toptalent Balsamo houdt Vos van vierde wereldtitel na (zenuw)slopend WK

Elisa Balsamo is de opvolger van Anna van der Breggen als wereldkampioene wielrennen bij de vrouwen. De Italiaanse bleek in de sprint net iets rapper dan Marianne Vos.

Waar wereldkampioenschappen normaliter symbool staan voor exotische ontsnappingen, bewezen de elite vrouwen zaterdagmiddag het tegendeel. Er was namelijk, ook niet vanuit Trinidad & Tobago of Japan, geen interesse in de vlucht van de dag. Regerend kampioene Van der Breggen controleerde alles en iedereen en deze poortwachter bleek voldoende om de rest tot kalmte te manen.

Zodoende kregen we een zeer saaie tachtig kilometer voorgeschoteld, waarin je perfect een koersdutje kon doen, een soepje kon maken of de heg kon gaan snoeien. Toch moest je er wel voor zorgen dat je om 14.30 uur weer binnen was, op het moment dat de rensters de inmiddels bekende Flandrien-lus aan zouden doen.

Ook de eerste heuvels van deze lus baarden echter een muis. Enig noemenswaardig feit waren de problemen van Demi Vollering, die tweemaal voet aan de grond moest zetten en uiteindelijk minuten verloor. Vollering volharde, maar deze inspanning zou ze te kort komen in de finale.

Op 58 kilometer van de meet gooiden achtereenvolgens Van Vleuten, Brand en Van den Broek-Blaak de knuppel in het hoenderdok, maar zonder succes. Tussendoor moest Ellen van Dijk passen; bij haar was er duidelijk geen sprake van een goede dag.

Op de tweede passage van de Smeysberg ontplofte de koers deels; Van Vleuten voerde de forcing, maar reed op die manier landgenotes Van den Broek-Blaak, Pieters, Van der Breggen en Van Dijk eraf. Op diezelfde heuvel oogde Marianne Vos heel sterk, maar in de kilometers daarna klitte alles weer ineen.

Toen de ronde rondom Leuven weer in zicht kwam ontstond het Grote Demarrage-spektakel. Aanval na aanval zagen we, maar niemand kwam echt weg. Het was uiteindelijk Mavi Garcia die, in tegenstelling tot onder meer Van Vleuten en Brand, wel een halve minuut kreeg.

Op de Wijnpers was het Niewiadoma die er een snok aangaf, wat de boel in vuur en vlam zette. Namens Nederland zaten Vos, Brand en Van Vleuten mee, waarvan die laatste nog wat in de tank had. Zoals zo vaak werd die poging geneutraliseerd door Elisa Longo Borghini, terwijl Garcia nog altijd een fikse voorgift had en zo de laatste ronde indook.

Van Dijk offerde zichzelf volledig op, terwijl bij Garcia het zuur ook al in de benen liep. Van Vleuten reed het laatste gaatje naar de Spaanse dicht, maar ook zij kon niet direct het verschil maken. Het kwam uiteindelijk grotendeels op de Wijnpers aan, waar Niewiadoma, Longo Borghini en Vos de sterkste bleken. Ook zij kwamen echter niet weg.

Op vier kilometer van de finish plaatste Van Dijk haar aanval, op kousenvoeten. Italië reageerde echter, waardoor Van Dijk weer moest gaan zitten. Daarna werd volledig de kaart-Vos getrokken, hoewel iedereen meer dan leeg was. In de sprint trok Italië perfect aan voor Balsamo, die Vos op de meet afhield.