Reacties Milaan-Sanremo | Belgen teleurgesteld, gemengde gevoelens bij o.a. Sagan

Het was een lange dag koersen voor de renners onder de Italiaanse zon. Uiteindelijk zat het venijn in de staart en kregen we een spectaculaire finish te zien. Jasper Stuyven bleef de snelle mannen als Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Caleb Ewan voor en pakte daarmee naar eigen zeggen zijn grootste overwinning in zijn carrière. In de Leiderstrui verzamelt de reacties van de andere hoofdrolspelers.

Voorafgaand aan de koers werd hij aangehaald als een van de grootste favorieten: Julian Alaphilippe. De Fransman plaatste een demarrage op de befaamde Poggio, maar wist geen groot verschil te maken. Aan Het Nieuwsblad liet hij weten niet over superbenen te beschikken. 'De afdaling (van de Poggio, red.) ging dankzij Tom Pidcock enorm snel. Er werd nadien nog stevig aangevallen in de laatste twee vlakke kilometers. Mede daardoor kon ik niet veel meer doen. Ik heb er alles aan gedaan, dus ik ben tevreden. Je kan niet altijd winnen', zo bekijkt de wereldkampioen het van de zonnige kant.

Michael Matthews kijkt daarentegen met een minder positief gevoel terug op de race, ook al werd hij zesde. De Australiër zat redelijk ver van achteren op de Poggio, maar wist toch nog op tijd naar voren te schuiven. 'Ik wist dat Alaphilippe en Van Aert de sterkste waren op de Poggio. Ik wist dat ik bij hen in de buurt moest blijven en kon hen dan ook volgen toen ze aanvielen', vertelt hij op de ploegsite. Een blij gevoel, dat heeft hij zeker niet. 'Ik kwam om te winnen en ik dacht dat dit echt dat me dat dit jaar ging lukken. Ik heb er ontzettend hard voor getraind en het is gewoon niet gelukt, dus ik ben zeker teleurgesteld.'

Drie plekjes achter Matthews zagen we Søren Kragh Andersen terug. De Deen wist de oversteek naar Stuyven te maken, maar had geen krachten meer over. 'Ik was nogal verbaasd dat ze Stuyven lieten gaan. Ik viel aan, dichtte het gat, maar zat enorm af te zien. Toen heb ik een aantal fouten gemaakt, maar het is hoe het is en ik moet daarvan leren. De vorm is goed en de ploeg heeft het goed gedaan', sluit hij af met een vrolijke noot. Ook Alex Aranburu, die zevende werd, kon nog lachen na de finish. Hij is tevreden met zijn top tiennotering. 'Als je ziet tussen welke namen ik gefinisht ben, denk ik dat ik heel blij mag zijn. Het feit dat ik twee edities achter elkaar als zevende eindig, laat zien dat deze race mij goed ligt', laat hij weten.

Philippe Gilbert zag zijn ploeggenoot Ewan tweede worden. Phil is teleurgesteld voor de Australiër. 'Hij verdiende de overwinning. Ik was eerlijk gezegd verrast dat hij zo goed mee klom met de besten over de Poggio. Dat was mooi om te zien.' Ook over zijn eigen prestaties is Gilbert niet tevreden. 'Op het einde had ik te weinig energie om me te mengen in het positioneren. Ik had de benen niet meer en zat te ver. Het was niet mijn beste Sanremo, dat is zeker', zo klinkt het bij Het Nieuwsblad.

Een andere Belg, Greg Van Avermaet (dertiende) zag zijn landgenoot er met de overwinning vandoor gaan. De Belg maakte deel uit van de achtervolgende groep en zat naar eigen zeggen prima gepositioneerd op de Cipressa en de Poggio. Toch is hij ietwat teleurgesteld na afloop. ‘Ik kon de beste mannen volgen op de Poggio, maar het was een hele zware slotfase. Ik heb toen nog een gat met Maximilian Schachmann en Michael Matthews weten te dichten, maar ik wist niet bij te komen van die inspanning’, laat hij weten via de Twitterpagina van AG2R Citroën Team. Ook zijn ploeggenoot Oliver Naesen keek met gemengde gevoelens terug. 'Met het team zaten we steeds geplaatst, maar niemand had nog echt iets over om mee te doen voor de podiumplaatsen', zo citeert Het Nieuwsblad.

Wie eveneens mixed feelings overhoudt aan de wedstrijd, is Peter Sagan. De Slowaak, die onlangs het coronavirus onder de leden heeft gehad, is enerzijds blij dat hij zijn vorm ziet verbeteren, ook al merkt hij kritisch op dat er nog wat werk aan de winkel is. 'Maar anderzijds ben ik ook een beetje boos, aangezien ik opnieuw niet heb weten te winnen in Milaan-Sanremo, terwijl we wel de hele dag hard gewerkt hebben als team', zo citeert zijn ploeg de renner die als vierde over de meet rolde. De geluiden vanuit de sprinters zijn dus niet al te best, want ook bij Arnaud Démare wilde het niet vlotten. 'Op de Cipressa waren de benen goed, maar op de Poggio kon ik het tempo niet meer bijhouden. Ik ben teleurgesteld dat ik niet beter heb kunnen presteren op die klim', klinken zijn woorden op de ploegsite.

Zoals gewoonlijk waren we ook deze editie weer getuige van een vroege vlucht in de Italiaanse klassieker. Een van de renners die mee in de aanval ging, was Taco van der Hoorn. De Nederlander spreekt van een bijzondere wedstrijd. 'Daarom was het speciaal om zo lang voorop te mogen rijden. Zeker het laatste deel langs de prachtige Côte d’Azur zal me bijblijven', vertelt hij in een nieuwsbrief van Intermarché-Wanty-Gobert. Op de Cipressa werd de kopgroep dan toch een vogel voor de kat, maar Van der Hoorn besloot nog één keer alles te geven. 'Ik verwachtte dat het peloton me voorbij zou stormen, maar dat viel al bij al nog mee. Dit betekent dat ik, ondanks de vermoeidheid, toch nog behoorlijk bergop reed.'

Ook vanuit de troepen van INEOS Grenadiers klinken positieve geluiden. Tom Pidcock (vijftiende) reed zaterdag zijn eerste monument en stond al gelijk zijn mannetje. 'Ik had niet verwacht mee te kunnen in de finale, maar ik voelde me heel goed. Ik ben daar zeker heel blij mee, maar ik wil meer', vertelt de gretige man, die in de slotfase van de besloot aan te vallen, op de site van INEOS Grenadiers. 'Ik wilde zien of ze me een gaatje zouden geven, maar ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik deed!' Zijn ploeggenoot Michal Kwiatkowski kon niet 'op zijn niveau' presteren, laat hij weten via Twitter. 'Maar het was heel mooi om Tom in de finale mee te zien rijden!'