In de voetsporen van Anna en Chantal | Smulders: 'Groot voordeel om Nederlander te zijn'

De afscheidstournee van Anna van der Breggen en Chantal van den Broek-Blaak nadert zijn einde. Waar Van der Breggen aan de start staat van haar nieuwe carrière als ploegleidster bij Team SD Worx, gaat Van den Broek-Blaak volgend jaar diezelfde switch maken. Het einde van een tijdperk, maar een nieuwe lichting dient zich aan. In de Leiderstrui brengt de opvolgsters van de twee iconen in beeld en gaat met hen in gesprek. In deze editie: Silke Smulders van Lotto Soudal.

In het coronajaar 2020 reed Smulders voor het Limburgse Watersley R+D Cycling Team, een ploeg die zich richt op de ontwikkeling van jonge talenten. Naast het wielrennen volgde de renster uit Loon op Zand nog een studie aan de Technische Universiteit in Eindhoven. Aangezien haar lessen vanwege corona online te volgen waren, kon Smulders in dat jaar meer tijd aan het trainen besteden. Die inzet werd beloond, want tijdens het EK wielrennen voor beloften reed ze naar een knappe achtste plek. Het Belgische Lotto Soudal merkte deze prestatie op en bood de 20-jarige renster een profcontract aan.

Sinds 2021 mag Smulders zich dus officieel profwielrenster noemen, al volgde haar debuut voor de ploeg pas later in het seizoen: op 6 juni reed ze in Dwars door de Westhoek haar eerste koerskilometers voor de zwart-rode formatie. ‘Ik kende een wat moeizaam begin, aangezien ik vlak voor de start van het seizoen geblesseerd raakte aan mijn knie en daaraan geopereerd moest worden’, verklaart ze. ‘Maar nu ik weer bezig ben, gaat het eigenlijk wel goed. Als je weer wat wedstrijden aan het rijden bent, zit je er wel snel weer in. Ik vind het echt heel leuk om nu een beetje dat profgevoel te hebben.'

Als we een blik op haar gereden wedstrijden werpen, valt ons op dat de jonge renster al direct mee mocht afreizen naar Italië voor de Giro Donne. Met een knappe vijfde plek in het jongerenklassement liet ze daar zien dat het met het klimwerk wel snor zit, maar waar liggen haar kwaliteiten nu echt? ‘Tijdens het koersen heb ik gemerkt dat ik echt van zware wedstrijden hou’, antwoordt ze. ‘In technische koersen met een paar heuvels en wat draai- en keerwerk kom ik goed tot mijn recht. Dat soort ritten liggen mij het beste.’ Die capaciteiten kon ze mooi benutten in de Simac Ladies Tour, waar ze op een derde plek in de strijd om de jongerentrui eindigde. In het algemeen klassement van die koers werd Smulders twaalfde.

Tijdens haar eerste jaar in het profpeloton maakte Smulders kennis met het sterke Team SD Worx van Van der Breggen en Van den Broek-Blaak. ‘Een heel mooi team’, zo omschrijft ze de Nederlandse formatie. Het jonge talent heeft veel bewondering voor de ploeg die voorheen nog Boels-Dolmans Cycling Team heette. ‘Ik vind het heel mooi hoe zij de wedstrijden aanpakken. Zij kunnen echt de koers maken, terwijl wij als kleiner team wat meer volgen en proberen om erbij te blijven.’

Binnen Team SD Worx gaan er zoals bekend de nodige veranderingen plaatsvinden. Van der Breggen reed zaterdag haar laatste koers als profwielrenster, Van den Broek-Blaak zal na het voorjaar van 2022 afzwaaien. Beide vrouwen hebben een grote indruk op Smulders gemaakt, vertelt ze. ‘Zij zijn gewoon zo sterk, het zijn echt de beste rensters van de wereld. Het is heel bizar om te zien wat zij allemaal gewonnen hebben. Ik vind het heel vet om daar nu nog mee in koers te kunnen zitten. Dat is dan volgend jaar niet meer het geval, maar er zijn dan nog steeds heel veel andere goede rensters.’

Waar andere rensters flinke veranderingen verwachten na het afscheid van het duo, is Smulders daar niet zo mee bezig. Zij denkt niet dat het er heel anders aan toe zal gaan in het peloton nadat het tweetal gestopt is. ‘Iedere ploeg is gewoon met zijn eigen ding bezig, namelijk zo goed mogelijk rijden. Voor mijzelf denk ik niet dat het heel veel verschil maakt.’ Volgens de neoprof zullen de ogen ook daarna nog vaak op Team SD Worx gericht zijn. ‘Het blijf nog steeds een supersterk team, want ze hebben genoeg andere rensters om voor te rijden.’

Zelf hoopt Smulders de komende jaren nog flink aan de weg te kunnen timmeren. Zo ziet ze in dat ze ‘nog veel sterker’ moet worden en is ze van mening dat ze meer koersinzicht moet krijgen. ‘Ik wil me echt blijven ontwikkelen’, vertelt ze steevast. ‘Ik vind het zo leuk om met wielrennen bezig te zijn, dit is echt mijn passie. Elk jaar gaat het wat beter, dus ik wil kijken waar ik uit kan komen.’ Droomt ze er dan misschien wel van om in de voetsporen van Van der Breggen en Van den Broek-Blaak te treden? ‘Dromen wel, maar dat is wel nog heel ver weg natuurlijk. Ik ben mezelf nu echt nog een beetje aan het ontdekken. Het is nog zó’n wereld van verschil tussen waar ik nu ben en waar Anna en Chantal staan.’

Dat Nederland zo oppermachtig in het vrouwenwielrennen is, ziet Smulders als een groot pluspunt. ‘Concurrentie maakt je gewoon zoveel beter, dat is al vanaf de junioren zo. Ik denk dat dat juist een zege is en je elkaar op die manier scherp houdt en beter maakt, vooral als Nederlander. Sowieso krijg je daardoor ook betere begeleiding, dus ik denk dat het een heel groot voordeel is om Nederlander te zijn.’ Smulders voelt zich vereerd dat ze Nederland dit jaar opnieuw mocht vertegenwoordigen tijdens het EK voor beloften. ‘We hadden een supersterke ploeg en dan is het heel mooi om daar onderdeel van te zijn. Dat vergroot jouw kansen juist om een mooie uitslag te rijden.’

Als je het Smulders vraagt, hoeven we de concurrentie de komende jaren echter niet alleen vanuit Nederland te verwachten. Ook buiten onze landgrenzen dienen zich heel wat talenten aan die de stap naar de wereldtop willen zetten. ‘Ik denk dat het wielrennen gewoon heel internationaal is. Ons land heeft natuurlijk veel goede meiden, maar ook in andere landen zijn er veel goede rensters te vinden. Ze kunnen natuurlijk niet alleen in Nederland hard fietsen.’

Waar het mannenwielrennen zeker geen gebrek aan aandacht kent, neemt ook het vrouwenwielrennen de laatste jaren toe aan populariteit. De welbekende kloof tussen deze twee takken is echter nog altijd zichtbaar. Hoe zou die weggepoetst kunnen worden? ‘Ik vind het lastig om daar een antwoord op te kunnen geven’, geeft Smulders aan. ‘Ik ben nu pas net één jaar prof, maar zie bijvoorbeeld wel direct dat het materiaal prima in orde is.’

Binnen de ploegen zelf vindt er dus veel professionalisering plaats, maar ook daarbuiten worden de nodige stappen gezet om het dameswielrennen de aandacht te kunnen geven die het verdient. ‘Vroeger, toen ik nog een jeugdrennertje was, was het veel moeilijker om het vrouwenwielrennen te kunnen volgen. Nu worden er veel meer wedstrijden live uitgezonden op TV en ik denk dat dat wel heel belangrijk is. Zo kunnen de mensen het tenminste volgen’, aldus Smulders.

Door: Joëlle Smeets | [email protected]