De Bondt koos zelf voor vertrek bij Alpecin-Deceuninck: 'Meer vrijheid in een ploeg zonder topper als Van der Poel'

Dries De Bondt vertegenwoordigt per 1 januari 2024 de kleuren van AG2R La Mondiale, de WorldTour-ploeg die flink wat wijzigingen heeft ondergaan en volgend seizoen door het leven gaat als Decathlon AG2R La Mondiale. De 32-jarige Vlaming verliet daarvoor succesformatie Alpecin-Deceuninck, in de hoop bij de Franse brigade meer voor eigen kans te kunnen rijden. Dat vertelde De Bondt aan In de Leiderstrui, dat hem opzocht na afloop van de teampresentatie van zijn nieuwe broodheer!

Met zijn 32 jaar mag De Bondt als een ervaren figuur binnen het herenpeloton omschreven worden. Toch voelt de sympathieke Vlaming wel gezonde spanning in het kader van zijn overstap naar Decathlon AG2R La Mondiale, nadat hij maar liefst vijf seizoenen in dienst reed bij de gebroeders Roodhooft (Philip Roodhooft en Christoph Roodhooft). 'Het is echt wel spannend, ondanks dat ik al best veel ervaring heb opgedaan. Als je al vijf jaar bij dezelfde ploeg zit en je langzaam maar zeker tot het meubilair begint te behoren, is het ook moeilijk om bij die werkgever weg te gaan, vooral omdat je ook uit je comfortzone stapt. Ik ben zeker nog niet klaar voor mijn pensioen, maar als je over een halfjaar 33 wordt is misschien wel de fase in je carrière aangebroken waarin je die nieuwe prikkel kunt gebruiken. Ik ben dus heel benieuwd om te kijken wat dat gaat geven.'

Op onze vervolgvraag of hij zich ook daadwerkelijk een dertiger voelt, antwoordt De Bondt - die in 2022 een rit in de Giro d'Italia wist te winnen - ontkennend. 'Ik voel me eerder 14 dan 32', stelt hij al lachend. Waarom hij dan toch, jong van geest als hij is, wegging bij de Roodhooftjes? 'Het was niet per se dat ik weg moest bij Alpecin-Deceuninck. Maar voor mij is het gewoon heel moeilijk om in een trui van die ploeg nog heel veel vrijheid te krijgen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar mogelijkheden, om zo meer mijn eigen ding te kunnen doen. Ik merkte bij Alpecin-Deceuninck namelijk wel dat wanneer we niet met een Mathieu van der Poel of Jasper Philipsen aan de start stonden, we net wat meer vrijheid hadden. En dan kan ik voor mezelf de mooiste resultaten boeken.'

De Bondt is dus duidelijk iemand die nog over een flinke portie sportieve ambitie beschikt. 'Te veel om mezelf in een functie van helper of luxeknecht te steken', zo verduidelijkt hij. 'Ik voelde me daar nog niet klaar voor, temeer omdat ik héél graag zelf de adrenaline van de finale meepak. Daarvoor ben je uiteindelijk ook coureur geworden. En daarbij: mijn capaciteiten zijn groter dan alleen maar knechten.'

Ambitieus, maar tegelijkertijd ook realistisch. Zo mogen we De Bondt zeer zeker wel karakteriseren. 'Koersen als Gent-Wevelgem of Dwars door Vlaanderen zijn realistisch gezien het hoogst haalbare voor mij', vertelt hij wanneer we hem vragen naar wat specifiekere doelen. 'Als ik toch ga dromen en ik kijk naar een scenario waarin alles op z’n plaats valt, zou een koers als Parijs-Roubaix ook moeten kunnen. Maar dan moet ik het geluk wel echt aan mijn zijde hebben. Of weinig pech natuurlijk, want daarmee kun je ook ver geraken. Men zegt gelukkig wel dat ik geboren ben voor het geluk!', zorgt hij aan beide kanten van de microfoon voor andermaal een smile op het gezicht.

'Het belangrijkste is toch wel het winnen van een semiklassieker', komt hij vervolgens nog specifieker ter zake. 'Naar mijn idee past dat zeker nog binnen mijn mogelijkheden. Bovendien zou ik ook graag nog eens een keer een andere grote ronde willen rijden dan de Giro d’Italia. Normaal gesproken had ik vorig jaar de Vuelta a España gereden, maar toen hebben ze mij thuisgelaten. Dat was spijtig, maar ik heb er in het najaar nog het beste van gemaakt. En dat is nog wel aardig gelukt. Toch zou ik graag nog wel een keer de Tour de France rijden. Bij deze ploeg moet dat misschien wel lukken. Immers: waarom niet? Bovendien zou ik graag mijn zegereeks in de grote rondes, die momenteel op één staat, nog een beetje opkrikken. En dan zou een Spaanse of Franse ritzege zeker niet misstaan', noemt de man uit Bornem man en paard.

De Bondt geeft in dat kader aan dat hij dan ook pas tevreden is als hij eind 2024 ten minste één keer victorie gekraaid heeft in het wit-blauwe shirt van zijn nieuwe werkgever. 'Het is moeilijk, maar eigenlijk moet ik in het eerste jaar met het nieuwe truitje wel een koers gewonnen hebben, hè. Het liefst drie natuurlijk, maar laten we beginnen met de eerste. Meestal komt de rest er dan vanzelf achteraan.'

In 2024 kunnen we De Bondt dus hoofdzakelijk als rittenkaper in meerdaagse wedstrijden verwachten, maar misschien ook wel in de voorjaarsklassiekers. Eenieder die immers een blik werpt op de selectie van Decathlon AG2R La Mondiale, ziet weinig absolute klassiekertoppers. Op papier lijken Oliver Naesen en De Bondt er wel bovenuit te steken in de pikorde. Dat beaamt laatstgenoemde zelf ook. 'Ik denk dat Oliver en ik heel complementair zijn. Wij hebben geen echte kopman voor de klassiekers binnen deze kern. Überhaupt niet eigenlijk. Zulke kopmannen pur sang zijn er sowieso niet al te veel meer in het peloton. Je hebt natuurlijk Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel en Wout van Aert, maar de échte toppers zijn zo dun gezaaid. Die lopen er simpelweg niet veel rond.'

En dus is het voor mannen als Naesen en De Bondt zoeken naar de juiste momenten om de anticiperen, zo vertelt de Kempenaar. 'Je kan immers simpelweg niet mee wanneer de allergrootsten aangaan. Daarom is het belangrijk voor de ploegen zonder absolute wereldtopper om in de breedte te versterken en zo veel mogelijk renners in het team te hebben die de juiste momenten aanvoelen in een koers', duidt hij het treffend.

Youri van den Berg (Twitter: @YourivndnBerg)