Verwacht voorlopig nog niet teveel van de nummer 10 van de Tour de France: 'Het is moeilijk om in het duister te tasten'

Jordan Jegat was afgelopen zomer nog de verrassende nummer tien van de Tour de France. De renner van TotalEnergies reed een uitstekend jaar en wil dat in 2026 dunnetjes over doen. De voorbereiding op het nieuwe seizoen gaat echter stroef voor de 26-jarige Fransman, die een 'mentaal erg zware' periode beleefde.

Het was afgelopen zomer nog allemaal zo mooi, toen Jegat in de voorlaatste rit nog de tiende plek van Ben O'Connor wist af te snoepen. In het najaar reed de renner uit Vannes nog meer mooie ereplaatsen bij elkaar, waarna hij namens de Fransen mee mocht naar het WK in Rwanda. In 2026 zou de klimmer zijn mooie jaar dan moeten bevestigen.

De voorbereiding daarop verloopt echter stroef. 'Na het trainingskamp in Spanje (dat op 18 december eindigde, red.) werd ik ziek, en het ene leidde tot het andere, dus ik heb rust genomen', vertelt Jegat aan l'Équipe. 'En toen ik weer wilde beginnen, kreeg ik meteen pijn in één knie, maar zonder echt te weten waar het vandaan kwam. Niets ging goed.'

Die knieproblemen hielden langer aan. 'Het is een lastige kwestie als je niet kunt achterhalen waar het vandaan komt. Er is geen echte diagnose of oplossing; het is moeilijk om in het duister te tasten', klinkt het radeloos. Toch vond hij de reden, namelijk een verandering van fiets en fietspositie.

Zo kan Jegat inmiddels weer volledig meetrainen en tot wel 2,5 uur op de fiets zitten. Dat is al een hele vooruitgang ten opzichte van enkele weken geleden. 'Ik heb het vaak geprobeerd… maar zelfs voordat ik vertrok, wist ik al dat het voorbij was, dat het mis zou gaan', aldus de klimmer, die twaalf dagen niet op de fiets kon zitten.

Lees verder onder de foto

'Ik heb absoluut geen idee wanneer ik weer kan koersen'

Dat maakte het een mentaal lastige kwestie. 'Als je stoom wilt afblazen en je moet in bed blijven, is dat mentaal erg zwaar. Ik heb voor de tv gezeten, een beetje PlayStation gespeeld, maar verder… ben ik gaan wandelen, oftewel naar de bakker geweest, maar niet veel meer', aldus Jegat.

De opgelopen achterstand heeft in ieder geval gevolgen voor het begin van zijn jaar. 'Op dit moment denk ik nergens aan. Ik heb absoluut geen idee wanneer ik weer kan koersen.' Eigenlijk zou de Ronde van Oman, in februari, zijn eerste koers zijn. 'Maar zelfs Parijs-Nice in maart lijkt ambitieus. Ik heb de afgelopen drie of vier weken nauwelijks gefietst.'

Toch heeft Jegat inmiddels een stuk meer rust in zijn hoofd. 'Het uitstellen van het begin van het seizoen heeft uiteindelijk een last van mijn schouders genomen. Ik hoefde niet per se terug te komen en weer te gaan koersen. Ik neem de tijd om te herstellen. Ik focus me op mijn conditie en op het rijden zonder pijn.'

'Het gaat mentaal veel beter, omdat ik het gevoel heb dat ik op de goede weg ben en dat ik binnenkort kan trainen zoals ik wil', gaat de Fransman verder. 'Het is geruststellend. Toen ik hier aankwam voor mijn trainingskamp, ​​vroeg ik me af wat ik moest doen. Ik fietste een uur, kwam thuis en had vreselijke pijn. Ik ben bijna teruggegaan naar Nice. Het is niet ideaal om van een groep gescheiden te zijn. Maar hoe meer dagen er voorbijgaan, hoe meer vooruitgang er is.'